Υπάρχουν στιγμές που η ζωή σε ταρακουνάει τόσο, που δεν αναγνωρίζεις πια, ποια είσαι. Μπορεί να έχεις περάσει μια απώλεια, μια απογοήτευση, μια περίοδο έντονου στρες ή απλώς μια φάση, όπου όλα έμοιαζαν να καταρρέουν. Όταν περνά η καταιγίδα, μπορεί να νιώθεις άδεια, χωρίς κατεύθυνση, σαν να έχεις ξεχάσει πώς ήσουν πριν. Δεν είναι αδυναμία αυτό. Είναι η φυσική αντίδραση ενός ανθρώπου που πάλεψε και εξάντλησε όλα του τα αποθέματα. Το πρώτο βήμα για να ξαναβρείς τον εαυτό σου είναι να αποδεχτείς πως έχεις αλλάξει. Δεν χρειάζεται να επιστρέψεις στην παλιά εκδοχή σου. Μπορείς να δημιουργήσεις μια νέα, πιο ώριμη και δυνατή.
Η αξία της παύσης.
Μετά από μια δύσκολη περίοδο, το σώμα και το μυαλό σου χρειάζονται ησυχία. Όχι απαραίτητα ξεκούραση με τη συμβατική έννοια, αλλά μια παύση από το συνεχές τρέξιμο, τις απαιτήσεις και την ανάγκη να δείχνεις ότι όλα είναι υπό έλεγχο. Χρειάζεται να μείνεις λίγο μόνη, χωρίς να προσπαθείς να φορτώσεις τον χρόνο σου με θόρυβο. Η σιωπή μπορεί να είναι άβολη, όμως είναι η στιγμή που αρχίζει η αποκατάσταση. Είναι η στιγμή που αρχίζεις να ακούς ξανά τον εαυτό σου, χωρίς εξωτερικές φωνές που σε μπερδεύουν.
Μικρές κινήσεις φροντίδας.
Για να ξαναβρείς τον εαυτό σου, πρέπει να του δείξεις πως τον αγαπάς. Ξεκίνα με μικρές, απλές πράξεις. Φτιάξε ένα φλιτζάνι τσάι και πιες το χωρίς βιασύνη. Κάνε έναν περίπατο χωρίς προορισμό. Άκου μουσική που σε ηρεμεί. Δώσε στο σώμα σου ύπνο, μη-επεξεργασμένη τροφή, και λίγη κίνηση κάθε μέρα. Αυτές οι μικρές συνήθειες δεν αλλάζουν μαγικά τη ζωή σου, αλλά στέλνουν ένα μήνυμα στον εαυτό σου ότι αξίζει φροντίδα. Σιγά σιγά θα αρχίσεις να νιώθεις πιο δυνατή, πιο παρούσα, πιο εσύ.
Αποδέξου τα συναισθήματά σου.
Μπορεί να θέλεις να προχωρήσεις γρήγορα, να ξεχάσεις ό,τι σε πόνεσε και να δείξεις ότι όλα πέρασαν. Όμως η θεραπεία δεν έρχεται με την άρνηση. Έρχεται όταν σταματάς να πολεμάς τα συναισθήματά σου και τα αφήνεις να εκφράζονται. Αν τα αγνοήσεις, θα επιστρέψουν πιο δυνατά. Αν τα αποδεχτείς, σταδιακά θα χάσουν τη δύναμή τους. Η αποδοχή είναι μια πράξη αυτοσεβασμού. Σημαίνει ότι δεν προσποιείσαι, αλλά αναγνωρίζεις με ειλικρίνεια όσα νιώθεις.
Βάλε νέες προτεραιότητες.
Μια δύσκολη περίοδος λειτουργεί σαν καθρέφτης. Σε αναγκάζει να δεις τι πραγματικά έχει αξία και τι όχι. Ίσως πριν προσπαθούσες να κάνεις τα πάντα τέλεια ή να ικανοποιήσεις όλους γύρω σου. Τώρα έχεις την ευκαιρία να αναθεωρήσεις. Ρώτα τον εαυτό σου τι θέλεις να κρατήσεις και τι να αφήσεις πίσω. Μπορεί να σημαίνει ότι αλλάζεις δουλειά, σχέσεις ή συνήθειες. Ίσως απλώς μαθαίνεις να λες όχι πιο συχνά. Όπως και να το κάνεις, κάθε αλλαγή που στηρίζεται στη δική σου εσωτερική αλήθεια σε φέρνει πιο κοντά στην ισορροπία.
Αναζήτησε νόημα μέσα από τη δημιουργία.
Η επανεκκίνηση του εαυτού σου δεν είναι μόνο ψυχολογική. Έρχεται και μέσα από πράξη. Όταν δημιουργείς κάτι, όσο μικρό κι αν είναι, νιώθεις ότι παίρνεις πίσω τον έλεγχο. Μπορείς να εκφραστείς με το να ένα κείμενο, να φυτέψεις κάτι, να ζωγραφίσεις, να μαγειρέψεις, να ξεκινήσεις ένα νέο σχέδιο. Δεν έχει σημασία το αποτέλεσμα, αλλά η διαδικασία. Δημιουργώντας, βάζεις ξανά ζωή μέσα στη ζωή σου. Και εκεί, μέσα σε μια μικρή στιγμή έμπνευσης, αρχίζεις να αναγνωρίζεις κομμάτια του εαυτού σου που νόμιζες πως είχαν χαθεί.
Επανασύνδεση με τους ανθρώπους που σε στηρίζουν.
Δεν χρειάζεται να περάσεις την ανάρρωση μόνη. Υπάρχουν άνθρωποι γύρω σου που σε αγαπούν και θέλουν να σε δουν να χαμογελάς ξανά. Επίτρεψέ τους να είναι κοντά σου, αλλά μόνο αν νιώθεις ασφάλεια μαζί τους. Δεν έχεις υποχρέωση να εξηγείς ή να απολογείσαι. Απλώς να είσαι παρούσα. Μερικές φορές, μια ζεστή κουβέντα, ένα γέλιο ή μια αγκαλιά αρκούν για να σε θυμίσουν ότι η ζωή συνεχίζεται και έχει ακόμα ομορφιά.
Το νέο σου ξεκίνημα.
Ξαναβρίσκοντας τον εαυτό σου, δεν επιστρέφεις στην παλιά εκδοχή σου. Εξελίσσεσαι. Έχεις περάσει μέσα από δυσκολία, και αυτό σε έχει κάνει πιο σοφή. Μπορεί να μην έχεις ακόμη όλα τα κομμάτια στη θέση τους, αλλά μαθαίνεις να ζεις με λιγότερο φόβο και περισσότερη αυθεντικότητα. Στο τέλος, δεν πρόκειται να βρεις κάποιον νέο εαυτό, αλλά να ξαναθυμηθείς εκείνη που ήσουν πάντα κάτω από τα στρώματα των φόβων και των προσδοκιών. Αυτή τη φορά όμως, θα τη φροντίσεις όπως τής αξίζει.
Το να ξαναβρείς τον εαυτό σου μετά από μια δύσκολη περίοδο δεν είναι αγώνας ταχύτητας. Είναι μια αργή, ευγενική διαδικασία επανασύνδεσης. Δεν υπάρχει ούτε η τέλεια στιγμή ούτε η σωστή πορεία. Υπάρχει μόνο η πρόθεση να προχωρήσεις, να δώσεις χώρο στη ζωή σου για να ανθίσει ξανά. Και όταν αρχίσεις να βλέπεις φως εκεί που πριν υπήρχε σκοτάδι, θα καταλάβεις πως ποτέ δεν τον έχασες στ’ αλήθεια τον εαυτό σου. Απλώς τον είχες κρύψει για λίγο ώστε να αντέξεις.
Φωτό από: https://depositphotos.com/gr/
