I LOVE SUNDAYS & HAPPY OUTSIDE

Οι 15 top αγαπημένοι προορισμοί για φθινοπωρινά weekends – Ετοιμάστε βαλίτσες και ταξιδέψτε!

Post by: 10/10/2019 0 comments

Η ορεινή Ελλάδα μας εξιτάρει, μας καλεί να την ανακαλύψουμε ξανά και ξανά. Κάθε φθινόπωρο, τέτοιες μέρες, ετοιμάζουμε βαλίτσες και προγραμματίζουμε τις αποδράσεις του σαββατοκύριακου.

 

ΠήλιοΚλασικό, αγαπημένο, χιλιοπερπατημένο, το Πήλιο είναι ένα βουνό που μπορεί ακόμη να μας εκπλήξει, ενώ νέοι ξενώνες κάνουν την εμφάνισή τους ανεβάζοντας τα στάνταρ της ξενοδοχειακής υποδομής. Κάθε χωριό έχει και το δικό του lifestyle. Η Μακρυνίτσα και η Πορταριά είναι τα πιο κοντινά στο Βόλο χωριά, αποτελώντας, στην ουσία, το μπαλκόνι του. Σταθερή αξία οι Μηλιές και η Βυζίτσα – ειδικά η δεύτερη είναι πασίγνωστη για τα αρχοντικά της που έχουν μετατραπεί σε ξενώνες. Η Τσαγκαράδα και η Ζαγορά αναδεικνύουν με τον πιο αντιπροσωπευτικό τρόπο το προφίλ του ανατολικού Πηλίου με την άγρια βλάστηση και τη θέα στις υπέροχες παραλίες του Αιγαίου. Η Αργαλαστή, τέλος, και ο Λαύκος αποτελούν την πιο γλυκιά και μεσογειακή εκδοχή του βουνού, με τα ατελείωτα ελαιοπερίβολα, τη «λιμναία» θέα στον κλειστό κόλπο του Παγασητικού και τους ήρεμους ρυθμούς. Φυσικά τα χωριά δεν εξαντλούνται σε αυτή την πρώτη περιγραφή. Όρεξη να ’χετε, και το κοντέρ του αυτοκινήτου σας μπορεί να γράψει ατελείωτα χιλιόμετρα, καθώς θα εξερευνείτε τους δεκάδες οικισμούς του, από τα Χάνια του χιονοδρομικού μέχρι το «νησιώτικο» Τρίκερι στη μύτη της χερσονήσου.

 

ΑράχοβαΑν και πιο «συγκρατημένα» σε σχέση με το παρελθόν, τα weekend στην Αράχοβα έχουν πάντα μια δόση κοσμικότητας και δύσκολα περνάει σεζόν χωρίς να πάρουμε την ανηφόρα για το αγαπημένο μας βουνό. Η αυλαία σηκώνεται παραδοσιακά την 28η Οκτωβρίου, οπότε και θα πάρουμε μια πρώτη γεύση από τα νέα και παλαιότερα στέκια πέριξ της κεντρικής πλατείας. Στο ενδιάμεσο όμως να απολαύσουμε και λίγο βουνό! Στο κάτω κάτω της γραφής στον Παρνασσό βρισκόμαστε… Εκδρομή πρώτη, ανάμεσα στα έλατα, από την Αράχοβα προς την Αγόριανη. Εκδρομή δεύτερη, με θέα στη θάλασσα, Δελφοί – ο αρχαιολογικός χώρος τώρα το φθινόπωρο είναι πραγματικά μαγικός. Και, μόλις πέσει το πρώτο γερό χιόνι, γραμμή για το χιονοδρομικό, το οποίο βρίσκεται σε φάση εκτενούς ανανέωσης. Δεν ξέρετε σκι; Μα δεν είναι απαραίτητο. Κι εμείς ξαπλώστρα θα πιάσουμε έξω από το σαλέ, για ηλιοθεραπεία και κους κους.

 

ΜαίναλοΣτεμνίτσα, Δημητσάνα, Βυτίνα, Λαγκάδια… Τα χωριά του Μαινάλου συναγωνίζονται το ένα το άλλο σε γραφικότητα, κρατώντας όμως το καθένα την προσωπικότητά του. Η Βυτίνα φέρει την πατίνα της παλιάς τουριστικής δόξας, η Δημητσάνα ξεπροβάλλει αγέρωχη με τα υπέροχα αρχοντικά της, η Στεμνίτσα πάλι έχει μια πιο εσωστρεφή ομορφιά, ενώ τα Λαγκάδια παίζουν με το πλεονέκτημα της μοναδικής τους τοποθεσίας πάνω σε μια απόκρυμνη χαράδρα. Τα χωριά της ορεινής Αρκαδίας δεν εξαντλούνται φυσικά σε αυτή την πρώτη καταμέτρηση, οπότε λέμε να τους αφιερώσουμε περισσότερα από ένα weekends κατά τη διάρκεια των επόμενων μηνών. Είναι άλλωστε και από τις πλέον εύκολες λύσεις για αποδράσεις από το κλεινόν άστυ.

 

ΚαλάβρυταΜε πόλο έλξης το δραστήριο χιονοδρομικό της, η ορεινή κωμόπολη έλκει ένα πολυσυλλεκτικό κοινό. Από τη μία τα πούλμαν των κλασικών εκδρομέων που γεμίζουν τις τουριστικές ταβέρνες και από την άλλη ο πολύχρωμος νεαρόκοσμος να κατακλύζει τα καφέ του κεντρικού πεζόδρομου, αλλά και το καφενεδάκι του σιδηροδρομικού σταθμού. Οι περιπατητές τσεκάρουν τις αντοχές τους στο φαράγγι του Βουραϊκού, οι οικογένειες πηγαίνουν για πέστροφα στο πλατανόδασος του Πλανητέρου, ενώ πολλοί βάζουν στο πρόγραμμα και μια βόλτα μέχρι τη Ζαρούχλα στην άλλη μεριά του βουνού, η οποία επίσης διαθέτει αξιόλογες υποδομές. Αυτά μέχρι να πέσει το πρώτο χιόνι, οπότε το χιονοδρομικό με το μεγάλο ξύλινο σαλέ του διεκδικεί τη μερίδα του λέοντος.

 

Ορεινή ΚορινθίαΣτα Τρίκαλα της ορεινής Κορινθίας θα έπρεπε να στηθεί μνημείο «ευγνωμονούντων Αθηναίων». Δεν είναι και λίγο, 140 χλμ. από το κέντρο της Αθήνας, να απολαμβάνεις τα έλατα της Ζήρειας και τις ψησταριές των Μεσαίων Τρικάλων. Αυτό όμως που μας εξιτάρει στην περιοχή, είναι το δίκτυο των χωματόδρομων, που προσφέρεται για δεκάδες περιηγήσεις στο οροπέδιο της Ζήρειας. Η μικροσκοπική λίμνη Δασίου είναι ο τοπ προορισμός: τα έλατα περικυκλώνουν τις όχθες της δημιουργώντας ένα σκηνικό για ξωτικά. Προσέξτε όμως να μην έχει βρέξει το προηγούμενο βράδυ, γιατί ο δρόμος λασπώνει εύκολα και γίνεται αδιάβατος. Αν διαθέτετε όχημα με τετρακίνηση οι δυνατότητες είναι ακόμη πιο πολλές, καθώς μπορείτε να διασχίσετε ολόκληρο το οροπέδιο. Αν όχι, μην στεναχωριέστε και βάλτε στο πρόγραμμα μια βόλτα μέχρι το κεφαλοχώρι της Γκούρας, τον φενεάτικο Κάμπο και την Καστανιά ή την Στυμφαλία, που μπορούν να αποτελέσουν εναλλακτικές βάσεις διαμονής.

 

ΚαρπενήσιΖαλισμένοι από τις στροφές του Τυμφρηστού, πίνουμε τον πρώτο καφέ στην κεντρική πλατεία του Καρπενησίου. Μουσική υπόκρουση ο αέρας ανάμεσα στα ξερά φύλλα των πλατανιών, οι κουβέντες των ντόπιων και, φευ, το γρύλισμα των αυτοκινήτων που φεύγουν βιαστικά για την κοιλάδα του Καρπενησιώτη. Κι εμείς για εκεί τραβάμε. Αυτή η διαδρομή των 33 χιλιομέτρων μας σκλαβώνει όσες φορές κι αν τη διασχίσουμε: ποτάμι, δάσος, βουνό, το απόλυτο τρίπτυχο του ορεινού τοπίου. Μικρό και Μεγάλο Χωριό και Κορυσχάδες είναι τα ωραιότερα χωριά της διαδρομής και οι προσεγμένοι ξενώνες τους, μάς κάνουν να τα προτιμούμε για διαμονή στην κοιλάδα. Η Ευρυτανία όμως δεν τελειώνει εδώ. Εξίσου κλασικές, αν και όχι τόσο πολυσύχναστες, είναι οι διαδρομές για Κρίκελο και Δομνίστα ή, στην αντίθετη κατεύθυνση, για Βίνιανη και Φραγκίστα, τα χωριά της λίμνης δηλαδή, καθώς σε κοντινή απόσταση απλώνεται η υδάτινη έκταση της τεχνητής λίμνης των Κρεμαστών. Οι μυημένοι της Ευρυτανίας προτείνουν επίσης Φιδάκια, το χωριό με την πιο πανοραμική θέα στη λίμνη. Αν έχετε τζιπ, θα επιχειρήσετε και μια είσοδο στα Άγραφα, φτάνοντας, γιατί όχι, στη Λίμνη Πλαστήρα.

 

Λίμνη ΠλαστήραΊσως το ωραιότερο ηλιοβασίλεμα στην ορεινή Ελλάδα – χαλάλι τα 340 χιλιόμετρα που χρειάζεται να διανύσουμε για να απολαύσουμε αυτή τη μαγική στιγμή που ο ήλιος χάνεται πίσω από τις κορυφές των Αγράφων, τα φιόρδ σκοτεινιάζουν και τα νερά της λίμνης παίρνουν ένα απόκοσμο μπλε χρώμα. Αυτό το weekend είναι αφιερωμένο εξαιρετικά στο υδάτινο στοιχείο. Τα πρωινά περπατάμε στις όχθες της λίμνης, στις πλαζ των Καλυβίων Πεζούλας ή του Λαμπερού. Νοικιάζουμε ποδήλατα και χαράζουμε τις δικές μας διαδρομές στις παραλίμνιες εκτάσεις, κανονίζουμε μια βόλτα με άλογα ή και με κανό-καγιάκ. Τα απογεύματα απολαμβάνουμε τη θέα από το Νεοχώρι, ένα από τα καλύτερα σημεία για… lake-seeing. Οι έχοντες οικολογικές αναζητήσεις παίρνουν πληροφορίες για τη χλωρίδα και την πανίδα της περιοχής από το Κέντρο Περιβαλλοντικής Ενημέρωσης ενώ οι υπόλοιποι επιλέγουν μια εκδρομή μέχρι το εκτροφείο πέστροφας της Καρίτσας.

 

Ελάτη – ΠερτούλιΠάντα ζωντανή, με τους ξενώνες, τις ταβέρνες και τα μπαράκια της, η Ελάτη κρατά παραδοσιακά το… κλειδί για μία από τις ομορφότερες και πλέον αλπικές περιοχές της Ελλάδας. Ένα μαγικό drive ξεκινά αμέσως μετά: ο στενός ορεινός δρόμος περνάει μέσα από πυκνά δάση ελάτων, διασχίζει ειδυλλιακά ξέφωτα, τα περίφημα περτουλιώτικα λιβάδια, για να καταλήξει στο ίδιο το Περτούλι. Ένας δρόμος όλος κι όλος το χωριό, με σπίτια δεξιά κι αριστερά μέσα στην αγκαλιά του δάσους, αλλά με αξιόλογη ξενοδοχειακή υποδομή. Αν, πάλι, το αυτοκίνητό σας διψάει για χιλιόμετρα, συνεχίζετε την ορεινή διάσχιση του Κόζιακα: Νεραϊδοχώρι, Πύρρα, Άγιος Νικόλαος, και μετά η μεγάλη κατηφόρα που μας οδηγεί στην κοίτη του Ασπροποτάμου.

 

ΒαρδούσιαΑνεβαίνοντας το φιδωτό δρόμο για τα Βαρδούσια, ο ήχος της μηχανής σού ακούγεται ξένος. Πλάι, μπροστά, πίσω σου, παντού, όλο χαράδρες, πράσινο, τρεχούμενα νερά κι επιβλητικές δασωμένες πλαγιές. Κάτι ξέρουν οι ορειβάτες που δίνουν ραντεβού στον Αθανάσιο Διάκο (Μουσουνίτσα) και με κάθε ευκαιρία παίρνουν το δρόμο για την κορυφή. Εσείς βέβαια μπορείτε να ρουφήξετε το τοπίο πιο χαλαρά, περπατώντας στα σοκάκια του χωριού ή κάνοντας μια μικρή διαδρομή στο πεζοπορικό μονοπάτι Ε4. Και το βράδυ, βάλσαμο η κρεατοφαγία στις ταβέρνες της πλατείας. Βαρδούσια όμως δεν είναι μόνο η διάσημη πλέον Μουσουνίτσα. Στην πίσω πλευρά του βουνού, μια χούφτα μικρά χωριουδάκια, που παρακολουθούν τη ροή του Μόρνου από ψηλά, διεκδικούν κι εκείνα μερίδιο στις εξορμήσεις σας – κουκλίστικοι οι Πενταγιοί, το πέτρινο χωριό της Μαρίας της Πενταγιώτισσας.

 

Ορεινή ΝαυπακτίαΌσοι θέλουν να προσθέσουν μια ιδέα περιπέτειας στο χειμωνιάτικο γουικέντ τους παίρνουν το δρόμο για την ορεινή Ναυπακτία. Όμορφη, με το καλοδιατηρημένο κάστρο της, η Ναύπακτος μπορεί να σε κρατήσει για λίγο με τα θέλγητρά της, μέχρι δηλαδή να σου πάρουν τα μυαλά τα ορεινά χωριά της. Μεγαλύτερα και πιο γνωστά η Ελατού και η Άνω Χώρα, βυθισμένα στα έλατα και τις καστανιές. Αν και βρίσκονται αρκετά χρόνια στην ταξιδιωτική μας ατζέντα, δεν έχουν απογειωθεί τουριστικά διατηρώντας το χαμηλό τους προφίλ. Θα περπατήσετε στο δάσος, θα δοκιμάσετε ντόπιες γεύσεις στις ταβέρνες του χωριού, θα παρασυρθείτε σε τσιπουροκαταστάσεις με τους ντόπιους και θα λατρέψετε τις off road διαδρομές.

 

ΖαγοροχώριαΜόλις πέσουν οι πρώτες βροχές και οι καμινάδες των πέτρινων ζαγορίτικων σπιτιών αρχίσουν να καπνίζουν, τα Ζαγοροχώρια φιγουράρουν σταθερά στις εκδρομικές μας προτιμήσεις. Μπορεί να μην «χωράνε» αυστηρά σε ένα σαββατοκύριακο, ωστόσο η αργία της 28ης Οκτωβρίου είναι μια πρώτης τάξης ευκαιρία για να ζήσουμε τον μαγικό Οκτώβρη στο Ζαγόρι: η ομίχλη καλύπτει τις απότομες χαράδρες του Βίκου, οι πλάτανοι στις όχθες του Βοϊδομάτη ρίχνουν τα φύλλα τους, τα αγριόχορτα «περικυκλώνουν» τις αιωνόβιες πέτρες της Σκάλας του Βραδέτου (ίσως το ωραιότερο καλντερίμι της ορεινής Ελλάδας). Την ημέρα αναζητάμε τα ωραιότερα «μπαλκόνια» με θέα στο Βίκο, δοκιμάζουμε τις αντοχές του αμαξιού μας οδηγώντας προς Γυφτόκαμπο ή απλώς χαλαρώνουμε δίπλα στις φυσικές κολυμπήθρες του Πάπιγκου. Κι όταν πέσει το σούρουπο, είτε χαλαρώνουμε στο χουχουλιάρικο σαλόνι του ξενώνα μας είτε τιμάμε την τοπική κουζίνα στις αξιόλογες ταβέρνες.

 

ΤζουμέρκαΟ Άραχθος μάς υποδέχεται με το γεφύρι της Πλάκας να ενώνει τις όχθες του, ενώ στο βάθος οι σκληρές γυμνές κορυφές των Αθαμανικών ορέων δημιουργούν ένα μοναδικό σύμπλεγμα – σαν φυσικό γλυπτό τεραστίων διαστάσεων. Τα Τζουμέρκα μπορεί να μην είναι πια άγνωστα, διατηρούν ωστόσο ένα πιο χαμηλό προφίλ που συνεπαίρνει τους εραστές των βουνών. Χωριά highlight εδώ οι Καλαρίτες και το Σιράκο. Πανέμορφα και πετρόχτιστα και τα δύο, συναγωνίζονται επάξια ακόμα και τα πιο γραφικά απ’ τα Ζαγοροχώρια, ενώ από την άλλη πλευρά του ποταμού βρίσκουμε τα Πράμαντα, τους Μελισσουργούς και τον Καταρράκτη. Κορυφαία εμπειρία, τέλος, το ράφτινγκ στον Άραχθο – θεωρείται ένα από τα πιο δύσκολα ποτάμια, αλλά η εμπειρία είναι ανεπανάληπτη.

 

ΜέτσοβοΤα πούλμαν αγκομαχούν στην κατηφόρα του κεντρικού δρόμου του χωριού, ενώ οι επισκέπτες προμηθεύονται μετσοβόνε σε ποσότητες, χαζεύουν τα φολκλορικά ξυλοτεχνήματα, δοκιμάζουν κάθε βράδυ και διαφορετικό κοντοσούβλι στις ταβέρνες του χωριού και κλείνουν τη μέρα τους με ένα ποτό στα καφέ-μπαρ του κεντρικού δρόμου. Οι γέροι Μετσοβίτες εξακολουθούν ανταμώνουν στα παγκάκια φορώντας πάντα τις παραδοσιακές στολές τους και μιλώντας στην ντοπιολαλιά τους. Ισορροπώντας ανάμεσα στο παραδοσιακό και το σύγχρονο, ένα weekend στο Μέτσοβο έχει στα «οπωσδήποτε» τις βόλτες στις ανηφοριές του χωριού με αναγκαίες στάσεις την πινακοθήκη του Μετσόβου, το πάρκο του Αγίου Γεωργίου, ένα άλσος με όλα τα είδη δέντρων που συναντάμε στην Πίνδο, το τυροκομείο και το οινοποιείο του Αβέρωφ. Πέρα από τα σλάλομ στο χιονοδρομικό, όταν πέσουν τα πρώτα χιόνια, λίγο έξω από το χωριό, σε μια ρεματιά, μας περιμένει το ιστορικό μοναστήρι του Αγίου Νικολάου με τοιχογραφίες του 17ου αιώνα. Η βόλτα όμως που δεν πρέπει με τίποτα να χάσετε απαιτεί αυτοκίνητο και σας οδηγεί στην τεχνητή λίμνη του Αώου (20 χλμ. από το χωριό).

 

ΚερκίνηΟ παράδεισος της ορνιθοπαρατήρησης. Η λίμνη κρατάει τους φτερωτούς της πληθυσμούς όλο το χρόνο, οπότε ακόμη και μέσα στο χειμώνα τα κιάλια είναι απαραίτητα. Το θέαμα των υπερβόρειων κύκνων που σκίζουν αθόρυβα τα νερά της λίμνης και των γυμνών δέντρων που ξεφυτρώνουν μέσα από το νερό, τώρα το χειμώνα είναι ακόμη πιο ατμοσφαιρικό. Η Κερκίνη είναι προορισμός για όλες τις εποχές. Όταν οι περιηγήσεις στη λίμνη τελειώνουν, μεταφερόμαστε στα ορεινά. Οι ταβέρνες στα Άνω Πορόια θα μας ζεστάνουν με απλά, αλλά νόστιμα πιάτα: πέστροφα ψητή, πεντανόστιμη χοιρινή παντσέτα, κόκκινες πιπεριές γεμιστές με τυρί. Την επόμενη μέρα θα τραβήξουμε για τα σύνορα, προς Προμαχώνα. Η διαδρομή κατά μήκος του Στρυμόνα είναι καταπληκτική. Εδώ θα συναντήσουμε και την παράκαμψη που οδηγεί στο οχυρό Ρούπελ, με τις δαιδαλώδεις στοές του.

 

ΠρέσπεςΓουικέντ στο τριεθνές: να πίνεις καφέ στα μαγαζάκια της προκυμαίας των Ψαράδων στη Μεγάλη Πρέσπα ατενίζοντας τους «απέναντι», Αλβανία και FYROM. Να σχίζεις τα νερά μέσα σε μια παραδοσιακή πλάβα (βάρκα) αναζητώντας τα σημάδια της βυζαντινής Πρέσπας, τα ασκηταριά και τις τοιχογραφίες στους βράχους. Οι Πρέσπες απαιτούν ένα μίνιμουμ σεβασμού από τον επισκέπτη. Η ομορφιά τους είναι προφανής, αλλά μόνο αν σκύψεις με προσοχή πάνω στην ιστορία και την οικολογική τους σημασία θα καταφέρεις να εισπράξεις ολόκληρο το νόημα του τοπίου. Στη Μεγάλη Πρέσπα, η κίνηση μοιράζεται ανάμεσα στους παραλίμνιους Ψαράδες και στον ορεινό Άγιο Γερμανό που ατενίζει τις λίμνες. Επόμενη βόλτα το νησάκι Άγιος Αχίλλειος στη μικρή Πρέσπα. Ακολουθήστε το μονοπάτι που περικυκλώνει το νησί και εξερευνήστε τις βυζαντινές του εκκλησίες – ξεχωρίζουν τα ερείπια της μεγαλόπρεπης βασιλικής που έδωσε και το όνομα στο νησί.

 

Πηγή: www.eirinika.gr

Η ιστοσελίδα έχει πληροφοριακό χαρακτήρα. Διαβάστε τους όρους χρήσης
Show Buttons
Hide Buttons