Η Ημέρα των Workaholics γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 5 Ιουλίου και είναι αφιερωμένη στους ανθρώπους που δουλεύουν υπερβολικά, συχνά πέρα από τα φυσιολογικά όρια. Δεν είναι μια γιορτή με την κλασική έννοια, δηλαδή δεν υπάρχει για να τιμήσει την εξάντληση ή να παρουσιάσει την υπερβολική εργασία ως κατόρθωμα. Αντίθετα, είναι μια καλή αφορμή για να σκεφτείς τη σχέση σου με τη δουλειά, τον χρόνο σου, την ξεκούρασή σου και την προσωπική σου ζωή. Σε μια εποχή που η παραγωγικότητα συχνά παρουσιάζεται σαν απόδειξη αξίας, αυτή η ημέρα σου θυμίζει ότι δεν είσαι μόνο όσα προλαβαίνεις να κάνεις. Είσαι και οι ανάγκες σου, η υγεία σου, οι σχέσεις σου, το σώμα σου, το μυαλό σου και όλα εκείνα που υπάρχουν έξω από το επαγγελματικό σου πρόγραμμα.
Τι σημαίνει workaholic.
Η λέξη workaholic χρησιμοποιείται για να περιγράψει έναν άνθρωπο που έχει έντονη, σχεδόν καταναγκαστική ανάγκη να δουλεύει συνεχώς. Δεν μιλάμε απλώς για μια περίοδο με πολλή δουλειά ή για έναν άνθρωπο που είναι φιλότιμος και υπεύθυνος. Μιλάμε για μια κατάσταση όπου η δουλειά αρχίζει να καταλαμβάνει υπερβολικά μεγάλο χώρο στη ζωή σου. Μπορεί να δουλεύεις πολλές ώρες, να δυσκολεύεσαι να σταματήσεις, να σκέφτεσαι τη δουλειά ακόμα και όταν είσαι σπίτι, να νιώθεις ενοχές όταν ξεκουράζεσαι ή να πιστεύεις ότι πάντα πρέπει να κάνεις κάτι παραπάνω.
Η διαφορά ανάμεσα στην εργατικότητα και την υπερβολή.
Είναι σημαντικό να ξεχωρίσεις την εργατικότητα από την εργασιομανία. Το να αγαπάς τη δουλειά σου, να έχεις στόχους και να προσπαθείς δεν είναι από μόνο του πρόβλημα. Η εργατικότητα γίνεται υγιής όταν συνοδεύεται από όρια, ξεκούραση και προσωπική ζωή. Η υπερβολή ξεκινά όταν δεν μπορείς να αποσυνδεθείς, όταν η δουλειά γίνεται η βασική πηγή της αξίας σου και όταν νιώθεις ότι αν δεν είσαι συνεχώς χρήσιμη, παραγωγική ή διαθέσιμη, κάτι δεν κάνεις καλά. Εκεί η δουλειά σταματά να είναι απλώς ένα κομμάτι της ζωής σου και αρχίζει να την καταπίνει.
Γιατί κάποια άνθρωποι δουλεύουν τόσο πολύ.
Η υπερβολική εργασία δεν έχει πάντα την ίδια αιτία. Μπορεί να δουλεύεις πολύ επειδή έχεις οικονομική ανάγκη, επειδή έχεις πολλές ευθύνες ή επειδή το εργασιακό περιβάλλον σου το απαιτεί. Μπορεί όμως να δουλεύεις υπερβολικά και επειδή μέσα από τη δουλειά νιώθεις ασφάλεια, έλεγχο ή αναγνώριση. Για κάποιους ανθρώπους, η δουλειά γίνεται τρόπος να αποφεύγουν δυσάρεστα συναισθήματα, προβλήματα στις σχέσεις ή κενά στην προσωπική ζωή. Όσο δουλεύεις, δεν χρειάζεται να σταθείς απέναντι σε όλα αυτά. Έτσι, η απασχόληση μοιάζει με λύση, ενώ στην πραγματικότητα μπορεί να λειτουργεί σαν απόσπαση.
Τα σημάδια που δείχνουν ότι έχεις ξεπεράσει τα όρια.
Μερικά σημάδια είναι αρκετά χαρακτηριστικά. Μπορεί να ελέγχεις συνεχώς μηνύματα και email, ακόμα και αργά το βράδυ. Μπορεί να μην παίρνεις άδεια ή να παίρνεις άδεια αλλά να συνεχίζεις να δουλεύεις. Μπορεί να δυσκολεύεσαι να απολαύσεις μια έξοδο, ένα γεύμα ή μια συζήτηση χωρίς να σκέφτεσαι τι έχει μείνει πίσω. Μπορεί επίσης να νιώθεις εκνευρισμό όταν κάποιος σου ζητά να χαλαρώσεις, επειδή μέσα σου το ερμηνεύεις σαν τεμπελιά ή χάσιμο χρόνου. Όταν η ξεκούραση σε αγχώνει περισσότερο από τη δουλειά, αυτό είναι ένα σημαντικό σημάδι.
Οι επιπτώσεις στο σώμα.
Το σώμα σου δεν είναι φτιαγμένο για να λειτουργεί συνεχώς σε κατάσταση έντασης. Η υπερβολική εργασία μπορεί να επηρεάσει τον ύπνο σου, την ενέργειά σου, τη συγκέντρωσή σου και τη γενική σου αντοχή. Μπορεί να νιώθεις συχνά κόπωση, πονοκεφάλους, μυϊκή ένταση, ταχυκαρδίες ή πεπτικές ενοχλήσεις. Μπορεί επίσης να αρχίσεις να τρως βιαστικά, να παραλείπεις γεύματα ή να στηρίζεσαι σε καφέδες και πρόχειρο φαγητό για να βγάλεις τη μέρα. Το σώμα, όμως, βρίσκει τρόπο να σου δείξει ότι χρειάζεται φροντίδα, ακόμα κι αν εσύ προσπαθείς να το αγνοήσεις.
Οι επιπτώσεις στην ψυχολογία.
Η εργασιομανία μπορεί να επηρεάσει βαθιά και την ψυχολογία σου. Όταν νιώθεις ότι πρέπει πάντα να αποδίδεις, το μυαλό σου δεν ησυχάζει εύκολα. Μπορεί να γίνεσαι πιο ευερέθιστη, πιο αγχώδης ή πιο αυστηρή με τον εαυτό σου. Μπορεί να μην επιτρέπεις στον εαυτό σου λάθη, καθυστερήσεις ή αδυναμία. Σιγά-σιγά, η αξία σου αρχίζει να συνδέεται μόνο με την απόδοσή σου. Και τότε κάθε μικρή αποτυχία, κάθε παρατήρηση ή κάθε μέρα χαμηλής ενέργειας μοιάζει πολύ μεγαλύτερη από όσο είναι πραγματικά.
Οι επιπτώσεις στις σχέσεις.
Όταν η δουλειά μπαίνει πάντα πρώτη, οι σχέσεις σου μπορεί να αρχίσουν να μένουν πίσω. Μπορεί να ακυρώνεις συναντήσεις, να απαντάς αφηρημένα, να μην έχεις διάθεση για κουβέντα ή να είσαι σωματικά παρούσα αλλά ψυχικά αλλού. Οι άνθρωποι γύρω σου μπορεί να νιώθουν ότι δεν έχουν χώρο στη ζωή σου. Και εσύ, από την άλλη, μπορεί να νιώθεις ότι κανείς δεν καταλαβαίνει πόσο πιεσμένη είσαι. Έτσι δημιουργείται απόσταση, όχι επειδή δεν αγαπάς τους ανθρώπους σου, αλλά επειδή έχεις αφήσει τη δουλειά να ορίζει όλο το πρόγραμμά σου.
Πώς μπορείς να βάλεις πιο υγιή όρια.
Το πρώτο βήμα δεν είναι να σταματήσεις να δουλεύεις ή να γίνεις αδιάφορη. Είναι να βάλεις πιο καθαρά όρια. Μπορείς να ορίσεις συγκεκριμένη ώρα που σταματάς, να μην απαντάς σε επαγγελματικά μηνύματα αργά το βράδυ, να κάνεις μικρά διαλείμματα μέσα στη μέρα και να προστατεύεις τον προσωπικό σου χρόνο. Μπορείς επίσης να ξεχωρίσεις τι είναι πραγματικά επείγον από αυτό που απλώς μοιάζει επείγον. Δεν χρειάζονται όλα άμεση απάντηση. Δεν χρειάζεται να είσαι πάντα διαθέσιμη για να είσαι καλή στη δουλειά σου.
Γιατί η ξεκούραση δεν είναι τεμπελιά.
Η ξεκούραση είναι απαραίτητη για να σκέφτεσαι καθαρά, να παίρνεις καλύτερες αποφάσεις και να έχεις αντοχή. Δεν είναι ανταμοιβή που την αξίζεις μόνο όταν έχεις τελειώσει τα πάντα, γιατί τα πάντα σπάνια τελειώνουν. Είναι βασική ανάγκη. Όπως χρειάζεσαι φαγητό και ύπνο, έτσι χρειάζεσαι και χρόνο χωρίς πίεση, χωρίς απαιτήσεις, χωρίς την αίσθηση ότι πρέπει να αποδείξεις κάτι. Η ξεκούραση δεν μειώνει την αξία σου. Αντίθετα, σε βοηθά να επιστρέφεις στη δουλειά πιο ισορροπημένη και πιο λειτουργική.
Η Ημέρα των Workaholics δεν υπάρχει για να σε κάνει να νιώσεις ενοχές επειδή δουλεύεις πολύ. Υπάρχει για να σου θυμίσει να κοιτάξεις με ειλικρίνεια τον τρόπο που ζεις. Αν η δουλειά σου δίνει χαρά, δημιουργικότητα και εξέλιξη, αυτό είναι πολύτιμο. Αν όμως σε εξαντλεί, σε απομακρύνει από τον εαυτό σου και σε κάνει να νιώθεις ότι δεν έχεις δικαίωμα να σταματήσεις, τότε χρειάζεται να ξαναδείς τα όριά σου. Η ζωή σου δεν πρέπει να χωράει μόνο σε προθεσμίες, υποχρεώσεις και λίστες καθηκόντων. Χρειάζεται χώρο και για ηρεμία, σχέσεις, ξεκούραση, χαρά και απλές στιγμές που δεν έχουν καμία παραγωγική χρησιμότητα, αλλά έχουν μεγάλη ανθρώπινη αξία.
Φωτό από: https://depositphotos.com/gr/
