Υπάρχουν στιγμές που δεν νιώθεις κουρασμένη από αυτά που κάνεις, αλλά από το ότι δεν σταματάς ποτέ πραγματικά. Η μέρα σου μπορεί να έχει κενά, όμως αυτά τα κενά δεν μένουν ποτέ άδεια. Γεμίζουν αυτόματα. Όχι με δραστηριότητες που επιλέγεις συνειδητά, αλλά με κάτι που μπαίνει ανάμεσα σε εσένα και στον χρόνο σου. Η τεχνολογία δεν έρχεται να σου πάρει τον ελεύθερο χρόνο με έναν εμφανή τρόπο. Τον διασπά, τον σπάει σε μικρά κομμάτια και τον μετατρέπει σε κάτι που δεν προλαβαίνεις να ζήσεις ολοκληρωμένα.
Δεν προλαβαίνεις να μπεις σε τίποτα πραγματικά.
Ο ελεύθερος χρόνος κανονικά έχει βάθος. Σου δίνει τη δυνατότητα να μπεις σε κάτι, να χαθείς λίγο μέσα του, να αφοσιωθείς. Όταν όμως η τεχνολογία μπαίνει συνεχώς ανάμεσα, αυτή η αίσθηση χάνεται. Δεν ξεκινάς κάτι με πρόθεση να το ζήσεις. Το διακόπτεις εύκολα, το αφήνεις στη μέση, περνάς σε κάτι άλλο. Έτσι, ακόμη κι αν έχεις χρόνο, δεν βιώνεις την εμπειρία του να είσαι πραγματικά μέσα σε αυτόν.
Ο χρόνος γίνεται συνεχής αντί για διακριτός.
Παλιότερα, υπήρχε μια πιο καθαρή διάκριση ανάμεσα σε δραστηριότητες. Υπήρχε αρχή και τέλος. Τώρα όλα μοιάζουν να ενώνονται. Από τη δουλειά περνάς κατευθείαν στο κινητό, από εκεί σε κάτι άλλο, χωρίς σαφή μετάβαση. Δεν υπάρχει στιγμή που να νιώθεις ότι τελείωσε κάτι και ξεκίνησε κάτι νέο. Αυτή η συνεχής ροή δεν σου επιτρέπει να καταλάβεις πότε πραγματικά ξεκουράστηκες.
Χάνεται η αίσθηση της επιλογής.
Συχνά δεν αποφασίζεις τι θα κάνεις στον ελεύθερο χρόνο σου. Απλώς ακολουθείς αυτό που εμφανίζεται μπροστά σου. Η τεχνολογία σε κατευθύνει χωρίς να το καταλαβαίνεις. Δεν επιλέγεις ενεργά. Αντιδράς. Αυτό αλλάζει τη σχέση σου με τον χρόνο. Από κάτι που μπορούσες να διαμορφώσεις, γίνεται κάτι που απλώς συμβαίνει.
Οι εμπειρίες γίνονται πιο ρηχές.
Όταν περνάς τον χρόνο σου μέσα από συνεχή εναλλαγή περιεχομένου, δεν υπάρχει χρόνος για επεξεργασία. Βλέπεις κάτι και αμέσως μετά κάτι άλλο. Δεν μένει χώρος να σκεφτείς, να νιώσεις ή να συνδέσεις αυτό που είδες με κάτι δικό σου. Οι εμπειρίες περνούν, αλλά δεν αφήνουν ίχνος. Αυτό δημιουργεί μια αίσθηση κενού, ακόμη κι αν έχεις περάσει αρκετή ώρα απασχολημένη.
Η μοναχικότητα καλύπτεται αλλά δεν φεύγει.
Η τεχνολογία σου δίνει την αίσθηση ότι είσαι σε επαφή. Υπάρχει κίνηση, υπάρχει περιεχόμενο, υπάρχει αλληλεπίδραση. Όμως αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι νιώθεις σύνδεση. Μπορεί να μην νιώθεις μόνη εκείνη τη στιγμή, αλλά δεν σημαίνει ότι έχει καλυφθεί η ανάγκη σου για ουσιαστική επαφή. Ο ελεύθερος χρόνος θα μπορούσε να είναι χώρος για τέτοιου είδους σύνδεση, αλλά συχνά αντικαθίσταται από κάτι πιο επιφανειακό.
Δεν υπάρχει χρόνος για εσωτερική επεξεργασία.
Όταν δεν αφήνεις χώρο για παύση, δεν προλαβαίνεις να επεξεργαστείς όσα ζεις. Οι σκέψεις δεν ολοκληρώνονται, τα συναισθήματα δεν ξεκαθαρίζουν. Περνάς από τη μία εμπειρία στην άλλη χωρίς να σταθείς. Αυτό μπορεί να σε κάνει να νιώθεις διαρκώς απασχολημένη αλλά όχι πραγματικά συνδεδεμένη με τον εαυτό σου.
Η επαναφορά δεν είναι θέμα χρόνου αλλά τρόπου.
Το ζήτημα δεν είναι ότι δεν έχεις χρόνο. Είναι πώς τον χρησιμοποιείς. Ο ελεύθερος χρόνος δεν χρειάζεται να γεμίσει. Χρειάζεται να βιωθεί. Όταν αρχίζεις να τον αντιμετωπίζεις ως κάτι που δεν πρέπει να καλυφθεί άμεσα, αλλά να μείνει ανοιχτός, αλλάζει και η εμπειρία σου. Δεν χρειάζεται να κάνεις περισσότερα. Χρειάζεται να επιτρέψεις στον εαυτό σου να μην κάνει τίποτα για λίγο.
Ο ελεύθερος χρόνος δεν χάνεται επειδή δεν υπάρχει. Χάνεται επειδή δεν προλαβαίνει να υπάρξει όπως είναι. Η τεχνολογία δεν τον εξαφανίζει. Τον μεταμορφώνει σε κάτι πιο αποσπασματικό, πιο ρηχό και πιο γρήγορο. Όταν αρχίζεις να το βλέπεις αυτό, μπορείς να αλλάξεις τον τρόπο που σχετίζεσαι με τον χρόνο σου. Και τότε, ακόμη και λίγες στιγμές μπορούν να γίνουν πραγματικά δικές σου.
Φωτό από: https://depositphotos.com/gr/
