Πολλές φορές λες είμαι αγχώδης σαν να μιλάς για χαρακτήρα. Σαν να είναι κάτι μόνιμο, κάτι που σε ορίζει. Όμως το άγχος δεν είναι ποια είσαι. Είναι αυτό που συμβαίνει στο σώμα σου. Δεν ξεκινά από τη σκέψη, αλλά από τη βιολογία. Και όταν το δεις έτσι, αλλάζει ο τρόπος που το αντιμετωπίζεις.
Το άγχος ως σήμα του σώματος.
Το άγχος είναι σήμα κινδύνου. Το σώμα σου προσπαθεί να σε προστατεύσει. Ενεργοποιεί μηχανισμούς για να είσαι σε ετοιμότητα. Δεν κάνει λάθος. Κάνει αυτό για το οποίο έχει σχεδιαστεί. Το πρόβλημα ξεκινά όταν αυτό το κόκκινο σήμα μένει ανοιχτό για πολύ. Όταν αγχώνεσαι, εκκρίνονται ορμόνες όπως η κορτιζόλη και η αδρεναλίνη. Αυτές βοηθούν σε στιγμές ανάγκης. Σε κρατούν σε εγρήγορση. Αν όμως εκκρίνονται συνεχώς, το σώμα κουράζεται. Και τότε εμφανίζονται συμπτώματα που μοιάζουν ανεξέλεγκτα.
Γιατί δεν φταίει η σκέψη σου.
Συχνά προσπαθείς να ηρεμήσεις λέγοντας στον εαυτό σου να χαλαρώσει. Όμως αν το σώμα σου είναι ήδη σε συναγερμό, η σκέψη δεν αρκεί. Δεν είσαι αδύναμη. Απλά προσπαθείς να λύσεις σωματικό θέμα μόνο με το μυαλό. Όταν το σώμα δεν προλαβαίνει να επανέλθει, το άγχος γίνεται βάση. Νιώθεις νευρικότητα, ένταση, ανησυχία χωρίς σαφή λόγο. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάτι πάει στραβά με εσένα. Σημαίνει ότι το σύστημά σου χρειάζεται αποφόρτιση.
Η παρεξήγηση του «είμαι έτσι».
Όταν πιστεύεις ότι το άγχος είναι χαρακτήρας, παραιτείσαι. Σκέφτεσαι ότι δεν αλλάζει. Όμως η βιολογία αλλάζει. Ρυθμίζεται. Δεν χρειάζεται να αλλάξεις ποια είσαι. Χρειάζεται να φροντίσεις πώς λειτουργεί το σώμα σου. Ο ύπνος, το φως, η κίνηση, η τροφή, η ξεκούραση. Όλα αυτά επηρεάζουν άμεσα τις ορμόνες σου. Δεν είναι λεπτομέρειες. Είναι βασικά εργαλεία ρύθμισης. Όταν τα αγνοείς, το άγχος δυναμώνει. Όταν υπακούς τις ανάγκες που έχει το σώμα σου, μειώνεται.
Γιατί το σώμα θέλει ασφάλεια.
Το σώμα ηρεμεί όταν νιώθει ασφάλεια. Σταθερότητα, ρυθμό, προβλεψιμότητα. Όχι τέλειες συνθήκες. Απλές. Όταν του τις δίνεις, οι ορμόνες αρχίζουν να ισορροπούν και το άγχος πέφτει χωρίς να το πιέζεις. Όταν καταλαβαίνεις ότι το άγχος είναι βιολογική αντίδραση, σταματάς να κατηγορείς τον εαυτό σου. Αντί να λες κάτι δεν πάει καλά με μένα, αρχίζεις να λες τι χρειάζεται το σώμα μου τώρα.
Το άγχος δεν είναι ταμπέλα. Δεν είναι χαρακτήρας. Είναι μήνυμα του σώματος. Όταν το ακούς με κατανόηση και όχι με κριτική, μπορείς να το ρυθμίσεις πιο ήπια. Και τότε, αντί να σε ορίζει, γίνεται απλώς κάτι που περνά από μέσα σου και μπορεί να ηρεμήσει.
Φωτό από: https://depositphotos.com/gr/
