Η πρόθεση είναι καλή (ή έτσι νομίζεις). Λες πως θα φας ένα μόνο μελομακάρονο. Το λες με σιγουριά, σχεδόν το πιστεύεις. Δεν πεινάς, δεν έχεις ανάγκη τη ζάχαρη, είναι απλώς μια γιορτινή χειρονομία. Όμως ξέρεις ήδη ότι το ένα μελομακάρονο δεν υπάρχει. Είναι η αρχή μιας διαδρομής που καταλήγει στο άδειο ταψί. Το ψέμα δεν είναι το γλυκό. Είναι η πρόθεση.
Το γιορτινό ρούχο που δεν φοράς ποτέ.
Το κρατάς στην άκρη για το ρεβεγιόν που δεν θα πας. Το κοιτάς, το σιδερώνεις, το δοκιμάζεις και το ξαναβάζεις πίσω. Και κάθε χρόνο λες ότι θα βγεις, θα διασκεδάσεις, θα κάνεις κάτι διαφορετικό. Κάθε χρόνο μένεις στον καναπέ με το ίδιο φούτερ και την ίδια δικαιολογία. Το ψέμα δεν είναι το ρούχο. Είναι η προσδοκία ότι κάτι θα αλλάξει χωρίς να αλλάξεις εσύ.
Το δώρο που αγόρασες για κάποιον άλλο και κράτησες για σένα.
Σου άρεσε. Έκανες ότι το σκέφτηκες για κάποιον φίλο, μια ξαδέρφη, ίσως και για τη μαμά σου. Το έβαλες στο καλάθι με σκοπό να το δωρίσεις. Αλλά μετά ένιωσες ότι το αξίζεις κι εσύ. Το κράτησες. Δεν πειράζει. Απλώς μην λες ότι δεν ήξερες από την αρχή τι έκανες. Το ψέμα δεν είναι το δώρο. Είναι η πρόφαση.
Η υπόσχεση ότι δεν θα ασχοληθείς με δουλειά.
Λες πως θα κλείσεις τα πάντα. Πως θα ξεκουραστείς. Αλλά απαντάς στα mail. Σκέφτεσαι projects. Ανοίγεις υπολογιστή. Και λες ότι είναι κάτι μικρό, ένα λεπτό, ίσα να το τσεκάρεις. Το λεπτό γίνεται ώρα και η ώρα μέρα. Το ψέμα δεν είναι η δουλειά. Είναι ότι νομίζεις πως δεν σε ορίζει.
Το “πάω για λίγο” που γίνεται ξημέρωμα.
Πας για ένα ποτό. Λες πως θα γυρίσεις νωρίς. Το σώμα σου ζητάει ύπνο, αλλά εσύ μένεις. Γιατί φοβάσαι μην χάσεις κάτι. Γιατί δεν ξέρεις πότε να φύγεις. Γιατί λες πως αξίζει να ξεφύγεις. Και τελικά κουράζεσαι πιο πολύ απ’ όσο ξεκουράζεσαι. Το ψέμα δεν είναι η διασκέδαση. Είναι η ανάγκη να τη δικαιολογήσεις.
Το νέο ξεκίνημα που δεν ξεκινά ποτέ.
Θα φας υγιεινά. Θα γυμναστείς. Θα οργανωθείς. Μετά τις γιορτές. Όμως το λες κάθε χρόνο και κάθε χρόνο κάνεις τα ίδια. Ίσως γιατί περιμένεις να τελειώσουν όλα για να ξεκινήσεις. Ίσως γιατί είναι πιο εύκολο να φαντάζεσαι μια αλλαγή από το να τη χτίσεις. Το ψέμα δεν είναι το πλάνο. Είναι η αναβολή.
Δεν φταις που λες ψέματα. Αρκεί να τα ακούς. Όλοι λέμε ψέματα στον εαυτό μας. Είναι ανθρώπινο. Δεν σε κάνουν κακή, τεμπέλα ή άπιστη προς τις προθέσεις σου. Αλλά κάθε φορά που αναγνωρίζεις ένα ψέμα, κάνεις ένα βήμα προς την αλήθεια. Αντί να υπόσχεσαι, δοκίμασε να παρατηρείς. Αντί να κατηγορείς, δες τι πραγματικά χρειάζεσαι. Και αν τελικά φας τρία μελομακάρονα, κάν’ το τουλάχιστον με επίγνωση. Αυτό είναι πιο τίμιο από κάθε άλλη δίαιτα που δεν θα ξεκινήσει ποτέ.
Φωτό από: https://depositphotos.com/gr/
