Η προδοσία έχει τη δύναμη να σε διαλύσει εσωτερικά. Δεν είναι μόνο η πράξη που σε πληγώνει, αλλά το γεγονός ότι προήλθε από κάποιον που πίστεψες, σε κάποιον που άνοιξες την καρδιά σου. Νιώθεις ότι όλο το έδαφος κάτω από τα πόδια σου γλιστρά, γιατί χάνεις τη βάση πάνω στην οποία είχες χτίσει εμπιστοσύνη. Είναι φυσιολογικό να κλείνεσαι, να νιώθεις θυμό, πίκρα, ακόμα και δυσπιστία απέναντι σε όλους. Όμως αυτή η φάση, όσο σκληρή κι αν είναι, δεν είναι το τέλος της ικανότητάς σου να αγαπάς. Είναι απλώς ένα στάδιο που σε καλεί να ξαναχτίσεις τη σχέση σου πρώτα με τον εαυτό σου.
Η προδοσία δεν σε ορίζει.
Όταν προδίδεσαι, αρχίζεις να βλέπεις τον εαυτό σου μέσα από τα μάτια εκείνου που σε πλήγωσε. Μπορεί να πιστέψεις πως έκανες κάτι λάθος ή πως δεν ήσουν αρκετή. Όμως η προδοσία δεν είναι δικό σου λάθος. Είναι μια επιλογή του άλλου που αποκαλύπτει τη δική του ανικανότητα να σταθεί με ειλικρίνεια. Δεν μπορείς να ελέγξεις τη συμπεριφορά των άλλων, μόνο τη δική σου στάση απέναντι σε αυτή. Όταν σταματήσεις να θεωρείς την προδοσία καθρέφτη της αξίας σου, αρχίζεις να παίρνεις πίσω τη δύναμή σου.
Μην βιαστείς να ξεπεράσεις τον πόνο.
Στην εποχή του γρήγορου, όλοι λένε να προχωρήσεις, να το ξεχάσεις, να μην κολλάς. Όμως ο πόνος της προδοσίας χρειάζεται χρόνο. Δεν ξεχνιέται με βιασύνη ούτε καλύπτεται με νέα γνωριμία. Πρέπει να τον νιώσεις για να τον αφήσεις. Να περάσεις από τη φάση του θυμού, της θλίψης, της απογοήτευσης. Όσο πιο πολύ αποφεύγεις να τον αντιμετωπίσεις, τόσο περισσότερο θα σε ακολουθεί. Αν του δώσεις χώρο να εκφραστεί, θα αρχίσει σταδιακά να χάνει την έντασή του. Η ίαση δεν είναι ευθεία γραμμή, αλλά διαδρομή.
Επαναπροσδιόρισε την έννοια της αγάπης.
Μετά από μια προδοσία, η αγάπη μπορεί να σου φαίνεται επικίνδυνη. Ίσως τη συνδέεις με απώλεια και απογοήτευση. Όμως η αληθινή αγάπη δεν πονά από μόνη της. Πονά η απουσία της. Αν καταφέρεις να δεις την αγάπη όχι ως εξάρτηση ή ανάγκη, αλλά ως επιλογή που ξεκινά από μέσα σου, τότε αρχίζεις να την αποκαθιστάς μέσα σου. Αγάπη δεν σημαίνει να εμπιστεύεσαι αλόγιστα, αλλά να επιλέγεις συνειδητά να ανοίγεσαι όταν το ένστικτό σου το επιτρέπει. Η αγάπη δεν είναι αδυναμία. Είναι πράξη θάρρους.
Μάθε να εμπιστεύεσαι ξανά.
Η εμπιστοσύνη δεν επιστρέφει αυτόματα. Χτίζεται αργά και με προσοχή. Ξεκίνα με μικρά βήματα. Εμπιστεύσου ξανά πρώτα τις δικές σου κρίσεις. Μάθε να ακούς το ένστικτό σου, να διακρίνεις πότε κάτι σε κάνει να νιώθεις ασφαλής και πότε όχι. Δεν χρειάζεται να εμπιστευτείς αμέσως τους άλλους, αλλά να ανακτήσεις τη σιγουριά ότι μπορείς να προστατέψεις τον εαυτό σου. Όταν αυτό το θεμέλιο σταθεροποιηθεί, τότε θα μπορείς να αφήσεις τους ανθρώπους να πλησιάσουν χωρίς φόβο.
Μην αφήνεις την πίκρα να σε καθορίσει.
Η προδοσία αφήνει ένα σημάδι. Αν το αφήσεις να μεγαλώσει, θα γίνει φίλτρο μέσα από το οποίο θα βλέπεις κάθε επόμενη σχέση. Θα περιμένεις πάντα το χειρότερο, θα αμφισβητείς τα καλά λόγια, θα βλέπεις απειλή εκεί που υπάρχει τρυφερότητα. Για να αγαπήσεις ξανά, πρέπει να σταματήσεις να περιμένεις να επαναληφθεί το κακό. Η πίκρα μπορεί να σε κάνει να νιώθεις προστατευμένη, αλλά στην πραγματικότητα σε κρατά φυλακισμένη. Η καρδιά σου χρειάζεται φως, όχι φράχτες.
Επένδυσε στη δική σου αγάπη.
Η πιο σημαντική σχέση που θα έχεις ποτέ είναι με εσένα. Αν δεν αγαπήσεις εσύ τον εαυτό σου, κανείς άλλος δεν θα μπορέσει να σε αγαπήσει όπως σου αξίζει. Δώσε σου χρόνο, φροντίδα και στοργή. Μάθε να σου μιλάς απαλά, να σε συγχωρείς για όσα δεν ήξερες τότε. Όταν αρχίσεις να γεμίζεις από μέσα, δεν θα ψάχνεις πια την αγάπη για να σε ολοκληρώσει, αλλά για να τη μοιραστείς. Και αυτή είναι η πιο δυνατή μορφή αγάπης που υπάρχει.
Άφησε χώρο για το καινούργιο.
Η καρδιά που έχει πληγωθεί φοβάται να ξανανοίξει. Όμως η ζωή δεν σταματά στη μία κακή εμπειρία. Όσο κι αν πονάει, χρειάζεται να αφήσεις πίσω ό,τι τελείωσε για να δημιουργηθεί χώρος για κάτι αληθινό. Δεν σημαίνει ότι πρέπει να ξεχάσεις. Σημαίνει ότι αποφασίζεις να προχωρήσεις χωρίς να κουβαλάς το βάρος της προδοσίας. Όταν έρθει ο επόμενος άνθρωπος, θα είσαι πιο προσεκτική αλλά και πιο συνειδητή. Και αυτή η ισορροπία είναι η αρχή μιας αγάπης πιο ώριμης, πιο ήρεμης και πιο ουσιαστικής.
Το να αγαπήσεις ξανά μετά από μια προδοσία δεν είναι εύκολο, αλλά είναι απόδειξη δύναμης. Δεν χρειάζεται να είσαι η ίδια όπως πριν, χρειάζεται να είσαι πιο αληθινή. Να γνωρίζεις ότι η αγάπη δεν είναι ρίσκο που πρέπει να αποφύγεις, αλλά εμπειρία που αξίζει να ξαναζήσεις, αυτή τη φορά με σοφία. Όταν καταφέρεις να εμπιστευτείς ξανά, θα συνειδητοποιήσεις ότι η καρδιά σου δεν έσπασε για να μην ξανααγαπήσει, αλλά για να αγαπήσει με πιο καθαρό βλέμμα και με περισσότερη επίγνωση του ποια είσαι και τι αξίζεις.
Φωτό από: https://depositphotos.com/gr/
