Στην καθημερινότητά σου μπορεί να ακούς κάποιες φράσεις που σε κάνουν να νιώθεις άβολα, χωρίς όμως να καταλαβαίνεις ακριβώς γιατί. Είναι οι στιγμές που κάποιος σου λέει κάτι, υποτίθεται αθώο, αλλά εσύ μένεις με μια αίσθηση ότι σε ειρωνεύτηκε ή σε υποτίμησε. Αυτό είναι η παθητική επιθετικότητα.
Η παθητική επιθετικότητα δεν εκφράζεται άμεσα. Δεν θα σου φωνάξει κάποιος ούτε θα σε προσβάλει στα ίσα. Αντίθετα, θα σου πετάξει μια φράση με τρόπο που φαίνεται ουδέτερος ή ευγενικός, αλλά στην πραγματικότητα κρύβει θυμό, ειρωνεία ή σαρκασμό.
Αν δεν καταλάβεις τι γίνεται μπορεί να αρχίσεις να αμφιβάλλεις για τον εαυτό σου. Να νιώθεις ότι υπερβάλλεις ή ότι φταις εσύ. Για αυτό είναι σημαντικό να μπορείς να αναγνωρίσεις αυτές τις φράσεις και να ξέρεις πώς να τις διαχειριστείς.
Παραδείγματα παθητικής επιθετικότητας.
Καλά δεν πειράζει.
Μπορεί να ακούγεται σαν αποδοχή, αλλά συχνά κρύβει θυμό. Αν ειπωθεί με συγκεκριμένο τόνο ή συνοδεύεται από βλέμμα ή σιωπή, τότε μάλλον ο άλλος δεν είναι εντάξει με αυτό που έγινε, αλλά δεν θέλει να το παραδεχτεί.
Εσύ ξέρεις καλύτερα.
Ακούγεται σαν σεβασμός, αλλά μπορεί να είναι ειρωνικό. Ιδιαίτερα αν έχει προηγηθεί διαφωνία και ο άλλος το λέει με τρόπο που δείχνει ότι αποστασιοποιείται ή σου πετάει την ευθύνη.
Δεν είπα τίποτα.
Λέγεται συχνά μετά από ένα σχόλιο που σε ενόχλησε. Είναι τρόπος για να σε κάνουν να αισθανθείς υπερευαίσθητη ή υπερβολική.
Μπράβο που το κατάφερες μόνη σου.
Αν συνοδεύεται από χαμηλό τόνο ή συγκεκριμένη έκφραση προσώπου, μπορεί να υπονοεί ότι δεν περίμεναν από εσένα να τα καταφέρεις.
Πλάκα κάνω, μωρέ!
Χρησιμοποιείται για να καλύψει επιθετικά σχόλια όταν ο άλλος δεν θέλει να αναλάβει την ευθύνη του. Αν προσβληθείς, θα σου πουν ότι δεν έχεις χιούμορ.
Δεν είμαι θυμωμένος απλώς κουρασμένος.
Όταν κάποιος σε αντιμετωπίζει απότομα, αλλά δεν παραδέχεται ότι έχει πρόβλημα μαζί σου, πιθανόν να κρύβει την ενόχλησή του πίσω από τέτοιες δικαιολογίες.
Πώς να τις διαχειριστείς.
Μείνε ψύχραιμη.
Η πρώτη σου αντίδραση μπορεί να είναι να εκνευριστείς ή να μπεις σε άμυνα. Όμως όσο πιο ήρεμα απαντήσεις, τόσο πιο δύσκολο είναι για τον άλλο να συνεχίσει την ίδια τακτική.
Μίλα ξεκάθαρα.
Μπορείς να πεις τι κατάλαβες με απλό τρόπο. Για παράδειγμα, μπορείς να πεις ότι το σχόλιο σου φάνηκε ειρωνικό ή ότι ένιωσες άβολα. Δεν χρειάζεται να κάνεις επίθεση, αλλά ούτε να το αγνοήσεις.
Ζήτα διευκρίνιση.
Αν δεν είσαι σίγουρη για την πρόθεση του άλλου, μπορείς να ρωτήσεις τι εννοεί. Συχνά αυτό φέρνει τον άλλο σε θέση να εξηγήσει ή να αναθεωρήσει.
Μην μπεις στο ίδιο παιχνίδι.
Απόφυγε να απαντήσεις με παρόμοιο τρόπο. Η παθητική επιθετικότητα τροφοδοτείται από έμμεσες αντιδράσεις. Αν απαντήσεις με άμεσο και ήρεμο τρόπο, δείχνεις ότι δεν συμμετέχεις σε αυτό το μοτίβο.
Θέσε όρια.
Αν κάποιος επαναλαμβάνει συχνά τέτοιες συμπεριφορές, μπορείς να ξεκαθαρίσεις ότι δεν δέχεσαι ειρωνεία ή υπαινιγμούς. Δεν χρειάζεται να φωνάξεις. Μπορείς να το πεις ήρεμα και σταθερά.
Τι να θυμάσαι.
Η παθητική επιθετικότητα είναι ένας τρόπος να εκφράσει κάποιος θυμό χωρίς να τον παραδεχτεί. Συνήθως ο άνθρωπος που τη χρησιμοποιεί δεν νιώθει άνετα να μιλήσει ξεκάθαρα. Αυτό όμως, δεν σημαίνει ότι πρέπει να την ανέχεσαι. Έχεις δικαίωμα να προστατεύεις τον εαυτό σου και να απαντάς με τρόπο που δείχνει ότι τον σέβεσαι.
Αν μάθεις να αναγνωρίζεις αυτά τα μοτίβα και να αντιδράς χωρίς φόβο ή ενοχές, τότε μπορείς να δημιουργήσεις πιο καθαρές σχέσεις και να νιώθεις πιο σίγουρη μέσα στις κοινωνικές σου επαφές.
Φωτό από: https://depositphotos.com/gr/
