Έχεις αναρωτηθεί ποτέ γιατί ελκύεσαι από συγκεκριμένους ανθρώπους; Γιατί μερικές σχέσεις σε καθηλώνουν και άλλες σε απογοητεύουν; Ο σύντροφος που επιλέγεις δεν είναι απλώς ένα άτομο με χαρακτηριστικά που σε γοητεύουν. Είναι, συχνά, ένας καθρέφτης που αντανακλά πτυχές του εαυτού σου, συνειδητές και ασυνείδητες. Όταν κοιτάς εκείνον, κοιτάς και εσένα. Όχι μόνο τον άνθρωπο που είσαι τώρα, αλλά και τον άνθρωπο που ήσουν, που φοβάσαι να είσαι ή που επιθυμείς να γίνεις.
Τι σου λείπει;
Στην αρχή μιας σχέσης, ίσως βλέπεις στον άλλον κάτι που σου λείπει: την αποφασιστικότητα, τη φροντίδα, την ανεμελιά, τη σταθερότητα. Έλκεσαι από αυτά σαν να προσπαθείς να συμπληρώσεις ένα κενό μέσα σου. Δεν είναι κακό αυτό, είναι φυσικό. Όμως, όσο περνάει ο καιρός και η οικειότητα μεγαλώνει, αυτός ο “καθρέφτης” αρχίζει να σου δείχνει και λιγότερο ευχάριστα πράγματα, όπως ανασφάλειες, φόβους, παλιά τραύματα. Αν, για παράδειγμα, ο σύντροφός σου δεν σου δίνει προσοχή όταν τη χρειάζεσαι, ίσως αναβιώνεις αισθήματα απόρριψης από την παιδική σου ηλικία. Αν σου ασκεί έντονη κριτική, ίσως ξυπνά μέσα σου τη φωνή που ήδη σε υποτιμά.
Το εσωτερικό κουμπί.
Όσο πιο έντονα σε επηρεάζει η συμπεριφορά του άλλου, τόσο πιθανότερο είναι να πατάει ένα “κουμπί” που κουβαλάς μέσα σου. Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι γιατί φέρεται έτσι ο σύντροφός σου, αλλά γιατί σε πονάει τόσο πολύ αυτό που κάνει. Τί σημαίνει για εσένα; Η συνειδητοποίηση αυτή σε καλεί να δεις τον εαυτό σου με ειλικρίνεια και θάρρος. Σε καλεί να αναγνωρίσεις τις πληγές σου, τις ανάγκες σου, ακόμα και τις σκιερές πλευρές του χαρακτήρα σου, αυτές που ίσως προσπαθείς να κρύψεις από τον κόσμο και τον ίδιο σου τον εαυτό.
Ο καθρέφτης των θετικών.
Ταυτόχρονα, ο σύντροφός σου μπορεί να σου δείξει και το πόσο έχεις προχωρήσει. Μπορεί να καθρεφτίζει την ωριμότητά σου, την καλοσύνη σου, την ικανότητά σου να συνδέεσαι. Μπορεί να σου δείχνει πόσο έχεις μάθει να αγαπάς, όχι μόνο τον άλλον, αλλά και εσένα. Όταν νιώθεις ότι σε καταλαβαίνει βαθιά, όταν μπορείς να εκφραστείς χωρίς φόβο, όταν οι συγκρούσεις οδηγούν σε ανάπτυξη και όχι σε καταστροφή, τότε βλέπεις μέσα από αυτόν έναν εαυτό πιο υγιή, πιο ακέραιο, πιο αληθινό.
Η σχέση είναι ένα πεδίο αμοιβαίας εξέλιξης.
Δεν είναι σκηνή θεάτρου όπου παίζεις έναν ρόλο για να ικανοποιήσεις τον άλλον. Είναι ένας ζωντανός χώρος όπου καθρεφτίζεστε διαρκώς και αλληλεπιδράτε με τρόπο που, αν είστε και οι δύο πρόθυμοι, μπορεί να σας θεραπεύσει, να σας μεταμορφώσει και να σας φέρει πιο κοντά στον πυρήνα της ύπαρξής σας.
Ο καθρέφτης δείχνει πράγματα που δεν πρέπει να αγνοήσεις.
Φυσικά, δεν σημαίνει ότι κάθε σύντροφος είναι κατάλληλος για να μείνεις μαζί του. Μερικές φορές ο καθρέφτης δείχνει πράγματα που δεν πρέπει να αγνοήσεις, όπως ασέβεια, χειριστικότητα, κακοποίηση. Τότε, το πιο γενναίο που μπορείς να κάνεις είναι να απομακρυνθείς, όχι από δειλία, αλλά από αυτοσεβασμό. Ακόμα και τότε, όμως, έχεις μάθει κάτι πολύτιμο για εσένα, ότι αξίζεις καλύτερα, ότι έχεις δικαίωμα στη φροντίδα και στην ασφάλεια.
Ποια θέλεις να γίνεις;
Ο σύντροφος, τελικά, είναι ένας καθρέφτης όχι μόνο για το ποια είσαι, αλλά και για το ποια θέλεις να γίνεις. Η πρόκληση είναι να μην κοιτάς μόνο προς τα έξω, αλλά να στραφείς και προς τα μέσα. Όχι για να κατηγορήσεις τον εαυτό σου, αλλά για να τον γνωρίσεις, να τον κατανοήσεις και ίσως το πιο δύσκολο, να τον αποδεχτείς. Γιατί μόνο τότε μπορείς να αγαπήσεις πραγματικά και να αγαπηθείς. Τί βλέπεις λοιπόν όταν κοιτάς μέσα από τα μάτια του συντρόφου σου; Αν τολμήσεις να απαντήσεις, ίσως δεις τελικά και τον εαυτό σου πιο καθαρά.
Φωτό από: https://depositphotos.com/gr/
