Δεν το επέλεξες συνειδητά. Δεν το ζήτησες. Κι όμως, κάπως έτσι βρέθηκες να είσαι ο άνθρωπος που όλοι εμπιστεύονται. Εκείνος που ακούει, καταλαβαίνει, στηρίζει, συμβουλεύει, καθησυχάζει. Ο άνθρωπος στον οποίο καταλήγουν οι δύσκολες κουβέντες, τα αδιέξοδα, οι εξομολογήσεις και τα συναισθηματικά ξεσπάσματα. Στην αρχή, αυτό μοιάζει τιμητικό. Με τον καιρό, όμως, αρχίζεις να νιώθεις ένα ανεπαίσθητο βάρος. Γιατί το να γίνεις ο ψυχολόγος της παρέας δεν είναι απλώς ρόλος. Είναι συναισθηματική ευθύνη. Αν αναρωτιέσαι αν έχεις πάρει αυτόν τον ρόλο χωρίς να το καταλάβεις, αυτές είναι μερικές μικρές αλλά αποκαλυπτικές ενδείξεις.
1. Σε παίρνουν τηλέφωνο κυρίως όταν κάτι δεν πάει καλά.
Όταν όλα κυλούν ομαλά, σπάνια σε θυμούνται. Όταν όμως προκύψει κρίση, μπλέξιμο ή συναισθηματικό χάος, το κινητό σου χτυπά. Έχεις γίνει το πρόσωπο που συνδέεται ασυνείδητα με ανακούφιση, ηρεμία και λύση.
2. Οι συζητήσεις μαζί σου βαθαίνουν σχεδόν πάντα.
Μια απλή κουβέντα μπορεί μέσα σε λίγα λεπτά να μετατραπεί σε εξομολόγηση. Οι άλλοι νιώθουν άνετα να σου μιλήσουν για φόβους, ανασφάλειες, σχέσεις, οικογενειακά και τραύματα. Κάτι στη στάση σου τούς κάνει να νιώθουν ασφαλείς.
3. Ακούς συχνά τη φράση “δεν το έχω πει σε κανέναν άλλον”.
Και κάπου εκεί συνειδητοποιείς ότι κουβαλάς μέσα σου ιστορίες, μυστικά και συναισθήματα ανθρώπων που σου εμπιστεύονται τον πιο ευάλωτο εαυτό τους. Αυτή η εμπιστοσύνη είναι τιμή, αλλά και βάρος.
4. Σε ρωτούν “εσύ τι πιστεύεις;” σε κάθε δύσκολη απόφαση.
Η γνώμη σου έχει βαρύτητα. Όχι επειδή έχεις όλες τις απαντήσεις, αλλά επειδή ξέρεις να βλέπεις καθαρά. Οι άλλοι αναζητούν τη δική σου οπτική όταν μπερδεύονται, αμφιβάλλουν ή φοβούνται να αποφασίσουν μόνοι τους.
5. Μπορείς να ακούς χωρίς να διακόπτεις.
Δεν βιάζεσαι να μιλήσεις. Δεν παρεμβάλλεις διαρκώς τις δικές σου εμπειρίες. Αφήνεις τον άλλον να ολοκληρώσει τη σκέψη του. Αυτή η ικανότητα είναι σπάνια και πολύτιμη, αλλά συχνά σε τοποθετεί αυτόματα στον ρόλο του ακροατή όλων.
6. Αντέχεις τα δύσκολα συναισθήματα των άλλων.
Δεν πανικοβάλλεσαι μπροστά σε δάκρυα, θυμό ή σύγχυση. Μένεις εκεί, σταθερός, χωρίς να προσπαθείς να εξαφανίσεις τη δυσκολία. Αυτό κάνει τους άλλους να νιώθουν ότι μπορούν να σου ακουμπήσουν τον πόνο τους.
7. Θυμάσαι λεπτομέρειες που οι άλλοι ξεχνούν.
Ξέρεις ποιος περνά κρίση, ποιος δυσκολεύεται στη δουλειά, ποιος νιώθει μόνος, ποιος πονά. Αυτές οι πληροφορίες μένουν μέσα σου, όχι από περιέργεια, αλλά από αληθινό ενδιαφέρον.
8. Συχνά νιώθεις συναισθηματική κόπωση χωρίς εμφανή λόγο.
Δεν είναι πάντα η δική σου ζωή που σε εξαντλεί. Είναι οι ζωές των άλλων που κουβαλάς σιωπηλά. Οι ιστορίες, οι ανησυχίες και τα συναισθήματα συσσωρεύονται και βαραίνουν, ακόμα κι αν δεν το καταλαβαίνεις άμεσα.
9. Οι άλλοι νιώθουν καλύτερα αφού σου μιλήσουν, εσύ όχι πάντα.
Η κουβέντα μαζί σου τους ανακουφίζει. Για εσένα όμως, συχνά μένει ένα αίσθημα κούρασης ή κενού. Σαν να άδειασες για να γεμίσουν εκείνοι.
Γιατί συμβαίνει αυτό;
Συνήθως, ο ρόλος του ψυχολόγου πέφτει σε ανθρώπους με υψηλή ενσυναίσθηση, κατανόηση και συναισθηματική ωριμότητα. Σε ανθρώπους που δεν κρίνουν εύκολα και μπορούν να σταθούν σταθερά δίπλα στη δυσκολία. Αυτά είναι χαρίσματα. Όμως, όταν δεν συνοδεύονται από όρια, μετατρέπονται σε πηγή εξάντλησης.
Μια μικρή αλλά ουσιαστική υπενθύμιση: δεν χρειάζεται να είσαι πάντα διαθέσιμη, ούτε να αντέχεις τα πάντα. Δεν χρειάζεται να σώζεις κανέναν. Μπορείς να ακούς, να στηρίζεις, να συμπονάς, χωρίς να εξαφανίζεις τον εαυτό σου. Γιατί για να συνεχίσεις να είσαι εκεί για τους άλλους, πρέπει πρώτα να υπάρχεις εσύ.
Αν έχεις γίνει ο ψυχολόγος της παρέας, σημαίνει ότι διαθέτεις κάτι σπάνιο, την ικανότητα να δημιουργείς ασφάλεια. Κράτησέ το αυτό. Είναι πολύτιμο. Απλώς μην ξεχνάς να το προσφέρεις και στον άνθρωπο που το χρειάζεται περισσότερο: στον εαυτό σου.
Φωτό από: https://depositphotos.com/gr/
