Όταν ζεις με ένα κατοικίδιο, δεν μπορείς να κρυφτείς εύκολα. Όχι γιατί σε διαβάζει, αλλά γιατί σε φέρνει συνεχώς μπροστά σε μικρές ευθύνες. Να σηκωθείς, να ασχοληθείς, να ανταποκριθείς. Αν νιώθεις καλά, αυτά γίνονται φυσικά. Αν όχι, αρχίζουν να βαραίνουν. Και εκεί καταλαβαίνεις πώς είσαι πραγματικά.
Ο τρόπος που νιώθεις φαίνεται στο πόσο χώρο έχεις μέσα σου.
Όταν είσαι ήρεμη, το κατοικίδιο χωρά εύκολα στη μέρα σου. Όταν είσαι πιεσμένη, αρχίζεις να το νιώθεις σαν επιπλέον βάρος, χωρίς να φταίει. Αυτή η αλλαγή δεν αφορά το ζώο. Αφορά τον εσωτερικό σου χώρο. Και το κατοικίδιο γίνεται καθρέφτης αυτού του χώρου που άλλοτε ανοίγει και άλλοτε στενεύει.
Τα κατοικίδια αποκαλύπτουν την αντοχή σου, όχι το συναίσθημά σου.
Δεν δείχνουν αν είσαι χαρούμενη ή στεναχωρημένη. Δείχνουν πόσο αντέχεις. Πόση ενέργεια έχεις, πόση διάθεση να δώσεις, πόσο εύκολα κουράζεσαι. Αυτά είναι πιο αξιόπιστα σημάδια της κατάστασής σου από οποιαδήποτε σκέψη.
Η σχέση μαζί τους δεν σηκώνει ρόλους.
Με τους ανθρώπους μπορείς να κρατήσεις στάση, να προσποιηθείς, να παίξεις έναν ρόλο. Με ένα κατοικίδιο όχι. Δεν έχει νόημα. Αν είσαι καλά, φαίνεται. Αν δεν είσαι, επίσης φαίνεται. Όχι επειδή το ζώο το καταλαβαίνει, αλλά επειδή δεν υπάρχει σκηνή για να ανέβεις.
Το κατοικίδιο σε φέρνει σε επαφή με την πραγματική σου διάθεση.
Μπορεί να λες ότι είσαι καλά, αλλά να μην έχεις όρεξη να ασχοληθείς. Μπορεί να λες ότι δεν αντέχεις άλλο, αλλά να βρίσκεις ηρεμία δίπλα του. Αυτές οι αντιφάσεις γίνονται ορατές μόνο μέσα από τη σχέση. Και έτσι αρχίζεις να καταλαβαίνεις τι πραγματικά συμβαίνει μέσα σου.
Ο τρόπος που μιλάς για το κατοικίδιό σου λέει πολλά για εσένα.
Όταν είσαι φορτισμένη, συχνά μιλάς για το κατοικίδιο σαν να φταίει. Όταν είσαι καλά, το βλέπεις πιο τρυφερά. Δεν αλλάζει το ζώο. Αλλάζει το φίλτρο σου. Και αυτό το φίλτρο είναι καθρέφτης της συναισθηματικής σου κατάστασης.
Τα κατοικίδια δεν σε αφήνουν να αγνοήσεις τον εαυτό σου.
Μπορείς να αγνοήσεις πώς νιώθεις όταν τρέχεις. Όταν όμως μένεις στο σπίτι με ένα ζώο, η διάθεση δεν κρύβεται εύκολα. Δεν υπάρχει τι να κάνεις για να ξεφύγεις. Και αυτή η απλή παρουσία φέρνει στην επιφάνεια αυτό που προσπαθείς να μην δεις.
Η σχέση δείχνει πότε δίνεις και πότε αδειάζεις.
Υπάρχουν περίοδοι που δίνεις χωρίς σκέψη. Και άλλες που κάθε μικρή ανάγκη σου φαίνεται υπερβολή. Το κατοικίδιο δεν αλλάζει. Εσύ αλλάζεις. Και μέσα από αυτή τη διαφορά, φαίνεται καθαρά σε ποια φάση βρίσκεσαι.
Ο καθρέφτης δεν είναι η συμπεριφορά του ζώου, αλλά η δική σου εμπειρία.
Το κατοικίδιο δεν χρειάζεται να κάνει κάτι για να λειτουργήσει ως καθρέφτης. Αρκεί να υπάρχει. Ο τρόπος που βιώνεις τη σχέση λέει περισσότερα από τον τρόπο που κινείται ή αντιδρά. Εκεί βρίσκεται η αντανάκλαση.
Όταν κάτι σε ενοχλεί χωρίς λόγο, υπάρχει λόγος.
Αν σε εκνευρίζει κάτι μικρό που κάνει το κατοικίδιο, συνήθως δεν φταίει αυτό. Είναι ένδειξη ότι κάτι μέσα σου πιέζεται. Το ζώο απλώς το φέρνει στην επιφάνεια, χωρίς πρόθεση και χωρίς ερμηνεία.
Το κατοικίδιο δεν σε ρωτά τι έχεις. Δεν σου ζητά να μιλήσεις. Δεν σε πιέζει να καταλάβεις. Και γι’ αυτό ακριβώς λειτουργεί ως καθρέφτης. Σου δείχνει πού βρίσκεσαι χωρίς να σου ζητά να πας κάπου αλλού.
Φωτό από: https://depositphotos.com/gr/
