Υπάρχουν μέρες που όλα φαίνονται μπερδεμένα. Δεν ξέρεις τι να κάνεις, τι να περιμένεις ή από πού να αρχίσεις. Το μυαλό σου είναι φορτωμένο, και κάθε προσπάθεια να βάλεις τα πράγματα σε τάξη μοιάζει μάταιη. Ίσως νιώθεις πως δεν έχεις καθαρή εικόνα ούτε για το παρόν, ούτε για το μέλλον. Όλα μοιάζουν θολά.
Σε αυτές τις στιγμές, το βασικό δεν είναι να λύσεις τα πάντα. Ούτε να βρεις μια μεγάλη απάντηση. Το θέμα είναι να κάνεις μικρά πρακτικά βήματα για να μη βυθιστείς μέσα στο θόρυβο. Να αφήσεις, όσο γίνεται, λίγο φως να μπει. Όχι μεταφορικά. Πραγματικά.
Ο χώρος σου σε “σκοτεινιάζει“.
Πρώτα από όλα, κοίτα τον χώρο γύρω σου. Αν ο χώρος στον οποίο ζεις ή δουλεύεις είναι κλειστός, σκοτεινός και ακατάστατος, είναι λογικό να μην μπορείς να σκεφτείς καθαρά. Άνοιξε το παράθυρο. Άφησε φυσικό φως να μπει μέσα. Αν δεν έχεις φως από έξω, άναψε ένα δυνατό φως μέσα. Μην κάθεσαι με τα παντζούρια μισόκλειστα. Δεν βοηθάει.
Οργάνωσε την καθημερινότητα.
Επόμενο βήμα είναι να φροντίσεις να οργανώσεις την καθημερινότητά σου όσο πιο απλά γίνεται. Όταν το μυαλό είναι μπερδεμένο, χρειάζεται δομή. Κάνε μια λίστα με 3-4 βασικά πράγματα που πρέπει να κάνεις σήμερα. Τίποτα υπερβολικό. Μπορεί να είναι πλύνε τα πιάτα, βγες δέκα λεπτά έξω, φτιάξε κάτι να φας, πλήρωσε αυτόν τον λογαριασμό. Ο σκοπός δεν είναι να τα πετύχεις όλα τέλεια, αλλά να βάλεις μια μικρή τάξη.
Μην περιμένεις πρώτα να σου περάσει το μπέρδεμα για να ξεκινήσεις κάτι.
Συνήθως γίνεται το ανάποδο. Ξεκινάς κάτι μικρό, και σιγά-σιγά ξεκαθαρίζει λίγο η εικόνα. Ακόμα κι αν δεν έχεις διάθεση, το να κάνεις κάτι απλό, όπως να πας μια βόλτα ή να μαζέψεις το γραφείο σου, μπορεί να σου δώσει έστω και λίγο χώρο να σκεφτείς πιο καθαρά.
Περιορίσου στα πρακτικά.
Αν σκέφτεσαι δεν ξέρω τι να κάνω με τη ζωή μου, δεν θα λύσεις το πρόβλημα συνολικά αλλά κομμάτι-κομμάτι. Μπορείς να αναρωτηθείς “Κοιμήθηκες καλά; Πρόσεξες τη διατροφή σου; Ήπιες νερό; Μίλησες έστω με έναν άνθρωπο;” Αυτά φαίνονται μικρά, αλλά όταν λείπουν, το μυαλό χάνει την ισορροπία του. Και το θολό γίνεται ακόμα πιο θολό.
Κάνε το πρώτο βήμα.
Αν νιώθεις ότι δεν έχεις κανέναν να μιλήσεις, ξεκίνα από μια απλή κίνηση. Στείλε ένα μήνυμα σε έναν γνωστό ή πάρε τηλέφωνο κάποιον που εμπιστεύεσαι. Δεν χρειάζεται να εξηγήσεις πολλά. Απλώς πες “τι κάνεις;”. Το να ακουστεί η φωνή σου, ή να δεις μια απλή αντίδραση, μπορεί να σπάσει λίγο τη σιωπή που σε βαραίνει.
Πρόσεξε τι σκουπίδια βάζεις στο μυαλό σου.
Αν περνάς ώρες στα social media ή βλέποντας βίντεο ή ειδήσεις που σε κουράζουν, είναι φυσιολογικό να νιώθεις περισσότερο πίεση και σύγχυση. Κλείσε για λίγο αυτά τα ερεθίσματα και δώσε στο μυαλό σου την ευκαιρία να ηρεμήσει. Δεν χρειάζεται αποτοξίνωση. Αρκεί να βάλεις ένα όριο.
Είναι μια φάση που περνάει.
Τέλος, να θυμάσαι κάτι απλό, το θολό δεν είναι μόνιμο. Δεν σημαίνει ότι όλα έχουν χαλάσει. Είναι μια φάση που περνάει. Δεν χρειάζεται να κάνεις κάτι συνταρακτικό για να την ξεπεράσεις. Αρκεί να σταθείς, να οργανωθείς λίγο και να επιτρέψεις στον εαυτό σου να λειτουργήσει σε βασικό επίπεδο.
Το φως δεν έρχεται με έμπνευση ή με κάποιο μαγικό τρόπο. Έρχεται όταν βάζεις μια τάξη στα μικρά. Όταν κάνεις χώρο για να συμβεί. Κι όσο το αφήνεις να μπαίνει, τόσο πιο καθαρή γίνεται η εικόνα σου. Έστω και λίγο. Κι αυτό είναι αρκετό για να συνεχίσεις.
Φωτό από: Shahid Sultan / Pexels
