Σε έναν κόσμο που τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα, σε βομβαρδίζουν καθημερινά με πληροφορίες, ειδοποιήσεις, απαιτήσεις και πρέπει. Σε μαθαίνουν να κυνηγάς την επιτυχία, να μην σταματάς ποτέ, να γεμίζεις κάθε σου λεπτό με παραγωγικότητα. Όμως μέσα σε αυτή την ακατάπαυστη φασαρία, υπάρχει μια πράξη τόσο απλή και τόσο παραγνωρισμένη που μοιάζει σχεδόν επαναστατική, η ηρεμία. Ναι, το να ησυχάσεις, να σταματήσεις για λίγο, να πάρεις ανάσα και να ακούσεις τον εαυτό σου, είναι μια ριζοσπαστική πράξη. Όχι γιατί είναι δύσκολη, αλλά γιατί είναι αντίθετη σε όλα όσα σου ζητούν να είσαι. Όταν επιλέγεις να ηρεμήσεις, δεν παραδίδεσαι, αντιθέτως, διεκδικείς πίσω τη ζωή σου.
Η ηρεμία δεν είναι αδράνεια.
Δεν είναι απάθεια, ούτε φυγή από τις ευθύνες. Είναι απόφαση. Είναι η στιγμή που λες όχι στον θόρυβο και ναι στον εαυτό σου. Είναι η στιγμή που δεν φοβάσαι να σταθείς μόνη με τις σκέψεις σου, χωρίς να τις πνίγεις με scroll, με τηλεόραση, με θόρυβο. Είναι η επιλογή να δώσεις χώρο στην αναπνοή, να νιώσεις το σώμα σου, να συντονιστείς ξανά με ό,τι είσαι πίσω από τις υποχρεώσεις και τους ρόλους.
Όταν ηρεμείς, βλέπεις καθαρά.
Δεν αντιδράς παρορμητικά, δεν χάνεις ενέργεια σε μάχες που δεν χρειάζεται να δώσεις. Παίρνεις αποφάσεις πιο ώριμα. Ξέρεις πότε αξίζει να επιμείνεις και πότε να κάνεις πίσω. Η ηρεμία σου γίνεται πυξίδα μέσα στον θόρυβο. Η ηρεμία είναι μεταδοτική. Όταν είσαι ήρεμη, γαληνεύεις και τους γύρω σου. Δίνεις έναν άλλον ρυθμό, πιο ανθρώπινο.
Δεν είναι δύσκολο.
Ίσως νιώθεις πως δεν έχεις χρόνο ή πως αν σταματήσεις, όλα θα γκρεμιστούν. Όμως είναι ψευδαίσθηση. Στην πραγματικότητα, το να μην σταματάς σε φθείρει και σε απομακρύνει από την ποιότητα της ζωής σου. Δεν γεννήθηκες για να είσαι διαρκώς αποδοτική, γεννήθηκες για να ζεις.
Μπορείς να ξεκινήσεις απλά.
Πέντε λεπτά χωρίς κινητό. Μία βόλτα χωρίς ακουστικά. Ένα απόγευμα χωρίς σχέδια. Η ηρεμία δεν απαιτεί να αλλάξεις τα πάντα. Απαιτεί μόνο να της κάνεις λίγο χώρο. Σιγά-σιγά, θα διαπιστώσεις πως μέσα στη σιωπή αρχίζεις να ακούς καλύτερα τη φωνή σου. Και αυτή η φωνή είναι ο πιο αληθινός σου σύμμαχος. Σε έναν κόσμο γεμάτο ταχύτητα, άγχος και εξωτερική πίεση, το να βρεις εσύ τον δικό σου ρυθμό και να τον ακολουθήσεις, είναι επανάσταση. Το να σταθείς με ηρεμία ενώ οι άλλοι τρέχουν, είναι πράξη θάρρους. Δεν χρειάζεται να φωνάζεις για να είσαι δυνατή. Η σιγή σου μπορεί να είναι η πιο δυνατή δήλωση.
Μην περιμένεις να σε αφήσουν ήσυχο.
Εσύ πρέπει να επιλέξεις την ησυχία. Και όσο περισσότερο την επιλέγεις, τόσο περισσότερο θα ανακαλύπτεις τη δύναμη που κρύβει μέσα της. Δύναμη καθαρότητας, παρουσίας, συγκέντρωσης. Δύναμη να ζήσεις όχι όπως σου επιβάλλουν, αλλά όπως πραγματικά θέλεις.
Η ηρεμία δεν είναι πολυτέλεια.
Είναι ανάγκη. Και σε μια εποχή που σε θέλει να φθείρεσαι για να νιώθεις αρκετή, το να φροντίσεις την ψυχή σου γίνεται πράξη αυτοφροντίδας. Οπότε την επόμενη φορά που όλα γύρω σου φωνάζουν, κάνε το αντίθετο, σώπασε. Κλείσε τα μάτια. Πάρε μια βαθιά ανάσα. Και θυμήσου ότι μες στην ηρεμία σου, βρίσκεται η πραγματική σου δύναμη.
Φωτό από: https://depositphotos.com/gr/
