Υπάρχουν στιγμές που νιώθεις ότι έχεις χαθεί. Ότι έχεις ξεφύγει από την πορεία σου, ότι όλα γύρω σου μοιάζουν θολά και πως δεν ξέρεις πού πας. Μπορεί να είναι μια απογοήτευση, μια αλλαγή, ένα αδιέξοδο ή απλώς μια σιωπηλή φθορά που σε έφερε ως εδώ. Και ξέρεις κάτι; Δεν πειράζει. Μερικές φορές πρέπει να χαθείς για να μπορέσεις να ξαναβρείς τον εαυτό σου. Είναι τέχνη αυτό και χρειάζεται θάρρος.
Δεν είναι εύκολο να παραδεχτείς πως δεν ξέρεις πού βρίσκεσαι.
Συνήθως προσπαθείς να κρατήσεις τα πάντα υπό έλεγχο, να φαίνεσαι καλά, να συνεχίζεις μηχανικά την καθημερινότητά σου. Αλλά μέσα σου ξέρεις πως κάτι δεν κολλάει. Κάτι δεν σε γεμίζει. Έχεις ξεχάσει γιατί κάνεις αυτά που κάνεις. Έχεις απομακρυνθεί από αυτό που ήσουν ή από αυτό που θες να γίνεις.
Το να χαθείς δεν σημαίνει αποτυχία. Σημαίνει αναζήτηση. Σημαίνει πως έχεις φτάσει σ’ ένα σημείο που δεν σε καλύπτει πια το έτσι πρέπει. Είναι η στιγμή που αρχίζεις να ακούς επιτέλους τη δική σου φωνή, αυτή που για καιρό αγνοούσες. Και για να την ακούσεις, πρέπει να βουβαθούν όλοι οι υπόλοιποι ήχοι.
Εκεί που έμειναν τα όνειρα.
Πολλές φορές, αυτός ο χαμένος εαυτός δεν είναι και τόσο μακριά. Είναι εκεί που άφησες τα όνειρά σου. Είναι στην τελευταία φορά που ένιωσες πραγματικά ενθουσιασμό για κάτι. Είναι σε εκείνα τα πράγματα που σε γέμιζαν, αλλά εγκατέλειψες επειδή δεν υπήρχε χρόνος, δεν ήταν ρεαλιστικά, δεν ήταν για σένα.
Τι θες;
Το να ξαναβρείς τον εαυτό σου σημαίνει να κοιτάξεις προς τα μέσα. Να ρωτήσεις τον εαυτό σου χωρίς φίλτρα “Τι θέλω; Τι με κάνει να νιώθω ζωντανή; Τι με βαραίνει και τι με απελευθερώνει;” Και οι απαντήσεις μπορεί να σε σοκάρουν. Μπορεί να ανακαλύψεις ότι χρειάζεται να αφήσεις πίσω σου ανθρώπους, ρόλους, δουλειές ή συνήθειες που κάποτε σε καθόριζαν. Και ναι, αυτό πονάει. Αλλά είναι και λύτρωση.
Δεν υπάρχει σωστός τρόπος.
Δεν υπάρχει ένας σωστός τρόπος να βρεις ξανά τον εαυτό σου. Ίσως χρειαστεί να ταξιδέψεις, να απομονωθείς, να αλλάξεις περιβάλλον, να δοκιμάσεις νέα πράγματα, να μπεις σε άβολες καταστάσεις. Το μόνο που χρειάζεται είναι να είσαι ειλικρινής με σένα και να δώσεις χρόνο. Γιατί δεν είσαι μηχανή που διορθώνεται με ένα κουμπί. Είσαι άνθρωπος που εξελίσσεται μέσα από την εμπειρία.
Το να χάνεσαι, τελικά, είναι δώρο.
Είναι ένα κάλεσμα να γνωρίσεις ποια πραγματικά είσαι, όταν δεν προσπαθείς να είσαι αυτό που περιμένουν οι άλλοι. Είναι η υπενθύμιση ότι έχεις ακόμα τη δύναμη να επιλέξεις ξανά. Να ανασάνεις. Να πατήσεις reset. Όχι για να ξεχάσεις, αλλά για να επανεκκινήσεις με περισσότερη αλήθεια, λιγότερο φόβο και πιο καθαρό βλέμμα.
Φωτό από: Sam Kolder / Pexels
