Η προετοιμασία για το καλοκαίρι δεν αφορά τόσο εσένα, όσο τον χώρο γύρω σου. Το καλοκαίρι δεν αλλάζει ποια είσαι. Αλλάζει το πλαίσιο μέσα στο οποίο κινείσαι. Περισσότερη ορατότητα, λιγότερη ιδιωτικότητα, λιγότερες δομές. Η ψυχολογική προετοιμασία είναι να αποφασίσεις πώς θα διαχειριστείς αυτόν τον ανοιχτό χώρο χωρίς να χαθείς μέσα του.
Δεν υπάρχουν πια δικαιολογίες.
Τον χειμώνα υπάρχουν δικαιολογίες. Κούραση, σκοτάδι, πρόγραμμα, υποχρεώσεις. Το καλοκαίρι τις αφαιρεί. Και αυτό δεν είναι πάντα ανακουφιστικό. Ξαφνικά δεν έχεις πού να κρυφτείς από πράγματα που αποφεύγεις. Η εσωτερική προετοιμασία αφορά ακριβώς αυτή την απώλεια. Να αντέξεις τον εαυτό σου χωρίς εξωτερικά άλλοθι.
Η αλλαγή στη δυναμική των σχέσεων.
Το καλοκαίρι αλλάζει τις σχέσεις. Όχι επειδή γίνονται καλύτερες, αλλά επειδή γίνονται πιο άμεσες. Περισσότερος χρόνος μαζί, λιγότερη απόσταση, λιγότερα φίλτρα. Αυτό φέρνει στην επιφάνεια δυναμικές που τον υπόλοιπο χρόνο καλύπτονται. Η ψυχολογική προετοιμασία δεν είναι να διορθώσεις τις σχέσεις, αλλά να δεις ποιες αντέχουν την εγγύτητα και ποιες όχι.
Η δυσκολία του κενού χρόνου.
Δεν είναι όλοι άνετοι με τον ελεύθερο χρόνο. Για κάποιους, το κενό δημιουργεί ανησυχία αντί για ξεκούραση. Το καλοκαίρι φέρνει αυτό το κενό πιο κοντά. Η εσωτερική προετοιμασία σημαίνει να αναγνωρίσεις πώς αντιδράς όταν δεν υπάρχει άμεση απαίτηση. Αν γεμίζεις τον χρόνο για να μη νιώθεις ή αν μπορείς απλώς να υπάρξεις.
Η μετατόπιση της προσοχής από το έξω στο μέσα.
Το καλοκαίρι μειώνει τους περισπασμούς που σε αποσπούν από τον εαυτό σου. Δεν υπάρχει πάντα κάτι να σε τραβήξει αλλού. Αυτό κάνει πιο έντονη την εσωτερική εμπειρία. Η ψυχολογική προετοιμασία δεν είναι να τη γεμίσεις με δραστηριότητες, αλλά να την αντέξεις χωρίς να τη μουδιάσεις.
Η σχέση με τη μοναχικότητα.
Το καλοκαίρι έχει έντονο συλλογικό χαρακτήρα. Παρέες, έξοδοι, κινήσεις. Μέσα σε αυτό, η μοναχικότητα φαίνεται πιο έντονα. Όχι επειδή αυξάνεται, αλλά επειδή γίνεται πιο ορατή. Η εσωτερική προετοιμασία αφορά το πώς στέκεσαι απέναντί της. Αν τη φοβάσαι ή αν μπορείς να τη βιώσεις χωρίς αυτοκριτική.
Η ψευδαίσθηση ότι πρέπει να αξιοποιηθεί.
Το καλοκαίρι συνοδεύεται από μια σιωπηλή λογική αξιοποίησης. Να μη χαθεί, να μην πάει χαμένο. Αυτή η λογική είναι ψυχικά εξαντλητική. Η προετοιμασία δεν είναι να οργανώσεις καλύτερα, αλλά να αποδεσμευτείς από την ιδέα ότι κάθε περίοδος πρέπει να αποδώσει κάτι.
Η αλλαγή στην εικόνα του εαυτού σου.
Το καλοκαίρι δεν φέρνει μόνο το σώμα στο προσκήνιο. Φέρνει την εικόνα του εαυτού σου μέσα στον κόσμο. Πώς καταλαμβάνεις χώρο. Πώς φαίνεσαι όταν δεν κρύβεσαι πίσω από ρόλους. Αυτή η έκθεση δεν είναι σωματική. Είναι υπαρξιακή. Και χρειάζεται εσωτερική σταθερότητα.
Η αποδοχή της στατικότητας.
Δεν σηματοδοτεί το καλοκαίρι για όλους αλλαγή. Για κάποιους είναι απλώς συνέχεια. Η ψυχολογική προετοιμασία σημαίνει να αποδεχτείς ότι δεν χρειάζεται να μετακινηθείς εσωτερικά επειδή άλλαξε η εποχή. Να μείνεις εκεί που είσαι χωρίς να θεωρείς ότι κάτι πάει λάθος.
Το καλοκαίρι δεν υπόσχεται τίποτα. Απλώς δοκιμάζει. Πόσο αντέχεις τον χώρο, τον χρόνο, την εγγύτητα, την απουσία δομής. Όσο πιο εσωτερικά προετοιμασμένη είσαι, τόσο λιγότερο χρειάζεται να αλλάξεις κάτι εξωτερικά. Και τότε, χωρίς καμία προσπάθεια, το σώμα απλώς ακολουθεί.
Φωτό από: https://depositphotos.com/gr/
