Από μικρή μαθαίνεις να οργανώνεις, να προβλέπεις, να προγραμματίζεις. Πιστεύεις ότι όσο πιο σωστά υπολογίζεις τα πράγματα, τόσο πιο σίγουρα θα πάνε όλα όπως τα θέλεις. Σου αρέσει να έχεις τον έλεγχο γιατί σου δίνει την αίσθηση ασφάλειας. Αν όμως το καλοσκεφτείς, πόσα πράγματα στη ζωή σου έχουν πραγματικά εξελιχθεί όπως τα είχες σχεδιάσει; Ο έλεγχος δεν είναι παρά μια ψευδαίσθηση που σε κάνει να νιώθεις ισχυρή, ενώ στην πραγματικότητα σε περιορίζει. Όταν προσπαθείς να κρατάς τα πάντα υπό έλεγχο, χάνεις τη ροή, τη χαρά και τη δημιουργικότητα που γεννιούνται μόνο μέσα από το απρόβλεπτο.
Ο φόβος που κρύβεται πίσω από την ανάγκη για έλεγχο.
Η επιθυμία να ελέγχεις τα πάντα δεν είναι ένδειξη δύναμης, αλλά φόβου. Φόβου για το άγνωστο, για την αποτυχία, για την απόρριψη. Ο έλεγχος είναι ο τρόπος σου να πεις στον εαυτό σου πως αν τα οργανώσεις όλα, δεν θα πληγωθείς. Στην πραγματικότητα όμως, ο φόβος δεν εξαφανίζεται ποτέ με τον έλεγχο. Απλώς μεταμφιέζεται σε υπερπροσπάθεια, τελειομανία και συνεχή ανησυχία. Η ανάγκη να τα προβλέπεις όλα σε κρατά σε συνεχή ένταση, γιατί βαθιά μέσα σου ξέρεις ότι δεν μπορείς να τα προβλέψεις όλα. Έτσι ζεις με την ψευδαίσθηση ότι έχεις τον έλεγχο, ενώ στην ουσία πολύ λίγα πράγματα μπορείς να ελέγχεις.
Όταν ο έλεγχος γίνεται φυλακή.
Η ψευδαίσθηση του ελέγχου δεν σε προστατεύει, σε περιορίζει. Κάθε φορά που προσπαθείς να προβλέψεις τα πάντα, αποφεύγεις την πραγματική εμπειρία της ζωής. Δεν αφήνεσαι να νιώσεις, να δοκιμάσεις, να πειραματιστείς. Θες να είσαι πάντα προετοιμασμένη για κάθε ενδεχόμενο, όμως έτσι κλείνεις την πόρτα σε ό,τι νέο θα μπορούσε να συμβεί. Ο έλεγχος σε κάνει να νομίζεις ότι κινείσαι με ασφάλεια, ενώ στην πραγματικότητα μένεις ακίνητη. Δεν ρισκάρεις, δεν εξελίσσεσαι, δεν επιτρέπεις στη ζωή να σε εκπλήσσει. Η ασφάλεια που σου προσφέρει είναι ψεύτικη, γιατί αντιστέκεσαι στην αυθεντικότητα και στη χαρά της αβεβαιότητας.
Η ψευδαίσθηση της τελειότητας.
Όταν προσπαθείς να ελέγχεις τα πάντα, συχνά κυνηγάς και την τελειότητα. Προσπαθείς να τα κάνεις όλα σωστά, να μην αποτύχεις, να μην εκτεθείς. Όμως η τελειότητα δεν υπάρχει στη ζωή και η προσπάθεια να την πετύχεις σε εξαντλεί. Σε κάνει να νιώθεις συνεχώς ανεπαρκής, να κρίνεις τον εαυτό σου και τους άλλους αυστηρά. Κάθε φορά που κάτι δεν πάει όπως το είχες υπολογίσει, το βιώνεις σαν αποτυχία. Έτσι ο έλεγχος, αντί να σε βοηθά να εξελίσσεσαι, σε γεμίζει άγχος και ανασφάλεια. Μαθαίνεις να μετράς την αξία σου από το πόσο καλά τα καταφέρνεις, αντί να τη νιώθεις απλώς επειδή υπάρχεις.
Η απώλεια του αυθορμητισμού.
Ο έλεγχος σκοτώνει τον αυθορμητισμό, εκείνη τη ζωντάνια που σε κάνει να γελάς χωρίς λόγο, να δοκιμάζεις κάτι καινούργιο, να κάνεις λάθη και να μην σε νοιάζει. Όταν τα πάντα πρέπει να είναι προβλέψιμα, η ζωή χάνει τη φυσική της ροή. Δεν υπάρχει χώρος για το τυχαίο, το απρόσμενο, το αυθεντικό. Αν σκεφτείς τις πιο όμορφες στιγμές της ζωής σου, πιθανότατα συνέβησαν χωρίς σχέδιο. Ήταν αποτέλεσμα μιας στιγμιαίας απόφασης, ενός ρίσκου, μιας έκπληξης. Αν προσπαθείς να ελέγχεις τα πάντα, δεν θα αφήσεις ποτέ χώρο για τέτοιες στιγμές να υπάρξουν ξανά.
Το τίμημα στις σχέσεις.
Ο έλεγχος δεν επηρεάζει μόνο εσένα, αλλά και τους ανθρώπους γύρω σου. Όταν θες να καθορίζεις τα πάντα, δυσκολεύεσαι να εμπιστευτείς. Θέλεις να ξέρεις τι σκέφτεται ο άλλος, πώς νιώθει, πότε θα αντιδράσει. Προσπαθείς να προλάβεις τα πάντα για να μη βιώσεις απογοήτευση. Έτσι όμως περιορίζεις τη φυσική εξέλιξη της σχέσης. Οι άνθρωποι δεν μπορούν να ανθίσουν μέσα σε περιβάλλον ελέγχου, γιατί εκεί δεν υπάρχει χώρος για αυθορμητισμό και ειλικρίνεια. Η εμπιστοσύνη γεννιέται όταν αφήνεις τον άλλον να είναι ο εαυτός του, όχι όταν προσπαθείς να τον προβλέψεις.
Πώς να ελευθερωθείς από την ψευδαίσθηση του ελέγχου.
Η λύση δεν είναι να σταματήσεις να νοιάζεσαι, αλλά να αρχίσεις να εμπιστεύεσαι. Να πιστεύεις πως ό,τι κι αν συμβεί, θα το αντιμετωπίσεις. Μάθε να αφήνεις μικρά πράγματα να γίνονται χωρίς να τα ελέγχεις. Άφησε μια μέρα χωρίς πρόγραμμα, πες ναι σε κάτι που δεν έχεις σχεδιάσει, αποδέξου ότι μπορεί να κάνεις λάθη. Όσο περισσότερο επιτρέπεις τη ροή, τόσο περισσότερο νιώθεις ζωντανή. Ο έλεγχος δεν φεύγει απότομα, αλλά κάθε φορά που κάνεις χώρο για το απρόβλεπτο, χτίζεις μέσα σου ελευθερία.
Η ψευδαίσθηση του ελέγχου είναι μια μάσκα που φοράς για να κρύψεις τον φόβο σου απέναντι στο άγνωστο. Σου υπόσχεται ασφάλεια, αλλά σου στερεί την αυθεντικότητα. Όταν την αναγνωρίσεις, θα καταλάβεις ότι η πραγματική δύναμη δεν βρίσκεται στην πρόβλεψη, αλλά στην εμπιστοσύνη. Να εμπιστεύεσαι τη ζωή, τον εαυτό σου και την πορεία σου, ακόμη κι όταν δεν βλέπεις καθαρά το επόμενο βήμα. Γιατί η ζωή δεν χρειάζεται να ελέγχεται, χρειάζεται να βιώνεται. Και όσο περισσότερο την αφήνεις να σε οδηγήσει, τόσο πιο ελεύθερη, ήρεμη και αληθινή θα νιώθεις.
Φωτό από: https://depositphotos.com/gr/
