Τσο Ναμ–Τζου
Κιμ Τζιγιάνγκ, Γεννημένη το 1982
Εκδόσεις Μίνωας
Αυτές είναι ημέρες αφιερωμένες στη γιορτή της Γυναίκας. Το μυθιστόρημα αυτό μας ταρακουνάει και μας προσγειώνει. Παντού οι ίδιες αδικίες, τα ίδια στερεότυπα, τα ίδια βάρη που, κατά προτίμηση, πέφτουν στους ώμους της γυναίκας.
Κορεάτικο best-seller, που έχει πουλήσει πάνω από 1.000.000 αντίτυπα, με ηρωίδα την Κιμ Τζιγιάνγκ, ένα κορίτσι που γεννήθηκε το 1982. Η συγγραφέας, περιγράφει τη ζωή της σε ένα σπίτι, όπου οι δύο κόρες αδικούνται συνεχώς εις όφελος του μικρού αδελφού. Το καλύτερο φαγητό για το αγόρι, χρήματα για το πανεπιστήμιο, δωμάτιο για να το έχει μόνος του, ενώ τα κορίτσια, δυσκολεύονται να βρουν σχολές που να μπορούν οι γονείς να πληρώσουν τα δίδακτρα.
Στις δουλειές, μετά, παντού, υπάρχουν διακρίσεις υπέρ των ανδρών – αφού σύμφωνα με τις πεποιθήσεις των προϊσταμένων – οι γυναίκες θα παντρευτούν, θα κάνουν παιδιά και θα αναγκαστούν να αφήσουν τη θέση τους, άρα δεν χρειάζονται τις προαγωγές και τις αυξήσεις. Αυτές, περιμένουν τους άνδρες συναδέλφους. Επιπλέον, σεξουαλικά αστεία και υπονοούμενα, τυχαία ή επίτηδες αγγίγματα και μια κάμερα τοποθετημένη κάποια στιγμή στις γυναικείες τουαλέτες, συμπληρώνουν την εικόνα τής αντι-φεμινιστικής στάσης των εταιριών απέναντι στις γυναίκες. .
Η Κιμ Τζιγιάνγκ προσπαθεί, μεγαλώνοντας, να ανακαλύψει την ταυτότητά της σαν γυναίκα μέσα σε μια οικογένεια και κοινωνία που πλήττεται από οικονομικές κρίσεις. Οι γυναίκες δεν βρίσκονται μέσα στις προτεραιότητες ούτε των γονιών ούτε της κοινωνίας. Ακόμα και στις σχέσεις, οι άντρες θεωρούν υποχρέωση των γυναικών τις δουλειές του σπιτιού και τα καθήκοντα ανάπτυξης του παιδιού.
Αφού καταφέρει να σπουδάσει, η Κιμ παντρεύεται τελικά ένα καλό παιδί, τον Ντεχιάν, και κάνουν ένα παιδί. Όπως είναι αναμενόμενο από το κορεάτικο περιβάλλον, η Κιμ και όχι ο Ντεχιάν, αναγκάζεται να αφήσει τη δουλειά της για να μεγαλώσει το κοριτσάκι τους.
Όμως, ξαφνικά μία μέρα, η Κιμ αρχίζει να μιλάει όχι μόνο σαν ο εαυτός της αλλά και σαν άλλες γυναίκες της οικογένειάς της. Ο άντρας της φοβάται μήπως η γυναίκα του έχει σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα και απευθύνεται σε έναν ψυχίατρο.
Ακούγοντας ο ψυχίατρος στην ιστορία της Κιμ, ταυτίζεται, αφού τόσο η γυναίκα του όσο και η υπάλληλός του, βιώνουν ακριβώς την ίδια υποτίμηση στη δουλειά, τις ίδιες συνθήκες όταν παντρεύονται και γίνονται μητέρες. Η διάγνωσή του είναι ότι η Κιμ πάσχει από επιλόχεια κατάθλιψη. Τελικά, είτε είσαι επιστήμων με γνώσεις ψυχολογίας είτε είσαι ένας απλός πολίτης/θνητός, στην κοινωνία της Κορέας – και του πλανήτη τελικά – οι γυναίκες υποφέρουν την ίδια πίεση και τις ίδιες διακρίσεις.
Μέσα στο κείμενο του μυθιστορήματος – που στην αρχή διαμορφώνεται κάπως σουρεαλιστικό αλλά, δυστυχώς, είναι η πραγματικότητα – αναφέρονται στατιστικές και ποσοστά ανισότητας και αδικίας στον επαγγελματικό και στον οικογενειακό χώρο, εις βάρος της γυναίκας.
Πολύ δυνατό μυθιστόρημα, συμβολικό, θλιμμένο, αλλά αναδεικνύει την αλήθεια: πόσο μακρύς είναι ακόμα δρόμος της γυναίκας για την πολυπόθητη ισότητα, δικαιοσύνη και αναγνώριση σε όσα προσφέρει.
Πηγή: www.vivlio.gr
