Για τη Σμύρνη υπάρχει ένας τεράστιος όγκος βιβλίων κάθε είδους. Ειδικά στην περίοδο 1980-2012 η Σμύρνη έχει αποτυπωθεί έντονα μέσα στη σύγχρονη ελληνική πεζογραφία. Η έρευνα εντόπισε περισσότερα από 130 μυθιστορήματα που αφορούν τη Σμύρνη ή τουλάχιστον κάνουν αρκετές αναφορές σε αυτήν. Η συντριπτική πλειοψηφία τους εκδόθηκε μετά το 2000 ενώ μόνο την περίοδο 2008-2012…

Ένα παιδί προχωράει στο δρόμο, στους ώμους του, γεμάτη μικρά ανεκπλήρωτα, βαραίνει η σχολική του τσάντα. Κάθομαι πίσω απ’ το τζάμι και κοιτάω τη βροχή να παρασέρνει τους έρωτες του καλοκαιριού. Από τη συλλογή «Τα χειρόγραφα του φθινοπώρου» Πηγή: apotis4stis5.com Φωτό από: https://depositphotos.com/gr/

Την Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου, στις 6:30μμ., η Κατερίνα Τσεμπερλίδου θα κάνει ομιλία στην Έπαυλη Δροσίνη – στη Βιβλιοθήκη Δήμου Κηφισιάς, στην οδό Αγίων Θεοδώρων & Δ. Κυριακού, με θέμα «Το Ταξίδι της δικής σου Ευτυχίας». Η ομιλία γίνεται στα πλαίσια των Κύκλων Διαλέξεων του Ελεύθερου Πανεπιστημίου Δήμου Κηφισιάς «Νίκος Αντωνόπουλος». Είσοδος: Ελεύθερη Επικοινωνία: Τηλ: 2108012642…

O Hans Christian Andersen είχε γεννηθεί στις 2 Απριλίου του 1805 στην Δανία.. Την ημέρα γενεθλίων του, γιορτάζεται και η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου με σκοπό να τονώσει την αγάπη για το διάβασμα και να στρέψει την προσοχή στα παιδικά βιβλία.. Απεβίωσε στις 4 Αυγούστου του 1875. Γεννήθηκε στο Όντενσε, στο νησί Φιονία της Δανίας.…

Στην περίφημη επιστολή προς τον Μενοικέα διαβάζουμε: «Κοίτα να συνηθίσεις στην ιδέα ότι ο θάνατος για μας είναι ένα τίποτα. Κάθε καλό και κάθε κακό βρίσκεται στην αίσθηση μας · όμως θάνατος σημαίνει στέρηση της αίσθησης. Γι’ αυτό η σωστή εκτίμηση ότι ο θάνατος δεν σημαίνει τίποτα για μας, μας βοηθά να χαρούμε τη θνητότητα…

Η πραγματικότητα είναι πάντα η ίδια. Η ερμηνεία αλλάζει όπως μας συμφέρει… ”Εμένα μου φαίνεται πως οι γονείς μου γέρασαν και το χουν χάσει”. ”Και μένα μου φαίνεται πως εσύ τους κοιτάς με διαφορετικά μάτια”. ”Μα τι σημασία έχει αυτό; Αυτό που είναι, είναι όπως λες κι εσύ”. ”Άκουσε μια ιστορία”. Ο βασιλιάς ήταν ερωτευμένος…

Πάει καιρός που ακούστηκεν η τελευταία βροχή Πάνω από τα μυρμήγκια και τις σαύρες Τώρα ο ουρανός καίει απέραντος Τα φρούτα βάφουνε το στόμα τους Της γης οι πόροι ανοίγουνται σιγά σιγά Και πλάι απ' το νερό που στάζει συλλαβίζοντας Ένα πελώριο φυτό κοιτάει κατάματα τον ήλιο. Ποιος είναι αυτός που κείτεται στις πάνω αμμουδιές…

Αγαπημένο Απόσπασμα: Να σ’ αγναντεύω, θάλασσα, να μη χορταίνω απ’ το βουνό ψηλά στρωτή και καταγάλανη και μέσα να πλουταίνω απ’ τα μαλάματά σου τα πολλά. […] Να ταξιδεύουν στον αγέρα τα νησάκια, οι κάβοι, τ’ ακρόγιαλα σαν μεταξένιοι αχνοί και με τους γλάρους συνοδιά κάποτ’ ένα καράβι ν’ ανοίγουν να το παίρνουν οι ουρανοί.…

Όλα πήγαν περίφημα, σαν να τα είχε σχεδιάσει... > -Το ξυπνητήρι χτύπησε κανονικά. -Στο μπάνιο υπήρχε άφθονο σαπούνι και το νερό δεν πάγωσε στο ντους. -Τα τοστ δεν κάηκαν. -Ο γιος του τον φίλησε αυθόρμητα. -Βρήκε θέση στο λεωφορείο. -Κουβαλούσε ομπρέλα κι έβρεξε. -Είδε μια ωραία γυναίκα και τον κοίταξε κι εκείνη. -Του είπαν πως…

«Κανένας δεν είναι πιο ξένος προς τον εαυτό του από τον εαυτό του». Ένα απόσπασμα του μεγάλου φιλοσόφου για την αυτογνωσία. Δεν γνωρίζουμε τον εαυτό μας, εμείς που αναζητούμε τη γνώση αγνοούμε τον εαυτό μας: κι αυτό έχει τον λόγο του. Ποτέ δεν αναζητήσαμε τον εαυτό μας -πώς θα μπορούσε να συμβεί να τον βρούμε…