Μερικά βιβλία, ξεπερνούν τα όρια του «τρόμου» και εισέρχονται σε χωράφια φρίκης. Λάτρεις τους, πολλοί «βιβλιοφάγοι» που προτιμούν βιβλία που δεν έχουν «καλό τέλος» ή τουλάχιστον, έχουν σοκαριστική πλοκή.
- Το Άρωμα, Πάτρικ Σάσκιντ
Οι φίλοι μας οι Βρετανοί, θα ονόμαζαν το συγκεκριμένο έργο ως «weird» και «disturbing». Περίεργο και «ενοχλητικό». Το έργο στηρίζεται πάνω σε μια εκ γενετής ικανότητα του ήρωα Ζαν-Μπαπτίστ να μπορεί να μυρίζει τα αρώματα του ανθρώπινου δέρματος. Η φιλοδοξία του να δημιουργήσει το τέλειο άρωμα. Τον κάνει να σκοτώνει ανθρώπους των οποίων το άρωμα, το θεωρεί εξαιρετικά σπάνιο. Οι σκηνές και οι περιγραφές, είναι σχεδόν φρικαλέες και οι σελίδες και τα κεφάλαιά του, ολοκληρώνονται με κόπο…
- Ζυστίν, Μαρκήσιος ντε Σαντ
Περιττό να πούμε πως ο εν λόγω συγγραφέας, έδωσε το όνομα του γνωστού μας «σαδισμού». Το έργο, είναι κυριολεκτικά μια ωδή στη διαστροφή σε βαθμό που μέχρι κάποιον καιρό πριν, διεξάγονταν έρευνες για το πόσοι άνθρωποι έχουν ολοκληρώσει το βιβλίο. Ο Μέγας Ναπολέοντας, διέταξε τη σύλληψη του Μαρκήσιου ντε Σαντ ύστερα από την έκδοση του βιβλίου. Ο Κλήρος της Γαλλίας, αντέδρασε σφοδρά καθώς υπάρχουν σκηνές ιεροσυλίας σε Μοναστήρι. Παρόλα αυτά, το έργο θεωρείται μνημειώδες για αυτό το λογοτεχνικό είδος.
- Αμερικανική Ψύχωση, Μπρετ- Ίστον Έλις
Από τα έργα που άφησαν εποχή. Αναφορικά με το συγκεκριμένο είδος λογοτεχνίας, είναι από τα ελάχιστα που προβάλλει τη φρίκη της ανθρώπινης ψυχής για να περάσει μηνύματα. Το έργο προκάλεσε αντιδράσεις και από πολλούς στις ΗΠΑ, θεωρήθηκε και ως προσβολή του αμερικανικού τρόπου ζωής. Ο άνθρωπος, όταν έχει χρήμα και εξουσία, μπορεί να απελευθερώσει κτήνη που δεν ήξερε οτι «κοιμούνται» μέσα του. Οι σκηνές, είναι και εδώ πολύ στενάχωρες και σοκαριστικές.
- Πρέπει να μιλήσουμε για τον Κέβιν, Λιονέλ Σρίβερ
Το βιβλίο, έχει μια ξεχωριστή φρικιαστική ιστορία. Την εποχή που στις ΗΠΑ το φαινόμενο της παιδικής εγκληματικότητας είχε αρχίσει να παγιώνεται ως πρόβλημα, ο Σρίβερ κάνει μια στροφή για το πώς έχουμε στο μυαλό μας το παιδί. Ο συνειρμός στην εικόνα του παιδιού, μας φέρνει χαμόγελο. Στο συγκεκριμένο έργο, το παιδί ταυτίζεται με έναν μανιακό δολοφόνο. Τα διλήμματα και οι σκέψεις που μας συνοδεύουν καθώς διαβάζουμε την ιστορία του Κέβιν, μας κάνουν να απορούμε, όχι περισσότερο πάντως από ό,τι μας κάνει η ίδια η ιστορία.
- Εργοστάσιο σφηκών, Ίεν Μπανκς
Η φρίκη και το σοκ, μπορούν να μας επισκεφθούν και με άλλες μορφές. Στο συγκεκριμένο έργο, ο Μπανκς, τοποθετεί έναν δεκαεπτάχρονο (τον Φρανκ) ο οποίος με ολύμπια ψυχραιμία διηγείται τους τρείς φόνους που διέπραξε στο «εργοστάσιο σφηκών», όντας σε ακόμη μικρότερη ηλικία. Οι τελετές, που το εργοστάσιο «ήθελε» ως θυσίες, κάνουν το μυαλό μας να γεμίζει ερωτηματικά, ενώ παράλληλα, η πλήρης συνείδηση με την οποία ο Φρανκ ομολογεί τα εγκλήματα, μας φέρνουν σε σοκ και μας κάνουν να αναρωτιόμαστε αν η σχιζοφρένεια ταυτίζεται με την πλήρη συνείδηση ή αν είναι η ολοκληρωτική της απώλεια. Το έργο, μάλλον κλίνει υπέρ της πρώτης περίπτωσης…
- Γκλαμόραμα, Μπρετ-Ίστον Έλις
Η Αμερικανική Ψύχωση, έχει και μια συνέχεια. Βέβαια, δεν μπορούμε να πούμε οτι είναι συνέχεια του περιεχομένου της Αμερικανικής Ψύχωσης, αλλά του νοήματός της. Ο Βίκτορ, έχει όλα εκείνα που είχε και ο πρωταγωνιστής στην Αμερικανική Ψύχωση. Φήμη, χρήματα, υψηλές γνωριμίες και υψηλό ναρκισσιμό. Ένα ταξίδι στο Λονδίνο, τον κάνει να κατανοήσει μια και καλή ποιό είναι το τίμημα όλων αυτών των άφθονων παροχών. Το έργο, έχει μέσα του στιγμές φρίκης αλλά στις σελίδες του, μας ξεκουράζει βάζοντας χιούμορ που μας καταδεικνύει ποιοί είναι τελικά αυτού του τύπου οι «επίδοξοι αστέρες».
- Το βαμμένο πουλί, Χέρζι Κοζίνσκι
Τα βιβλία που ασχολούνται με το Ολοκαύτωμα και με τις θηριωδίες της Γερμανίας κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, είναι πολλά. Αυτό που κάνει διαφορετικό το βιβλίο σε σχέση με το Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ για παράδειγμα, είναι οτι περιγράφονται καρέ-καρέ οι ναζιστικές θηριωδίες και τα βασανιστήρια. Το βιβλίο προτείνεται σε αυτούς που έχουν αποδεχτεί από πριν οτι θα συναντήσουν το μεγαλύτερο κτήνος που βγήκε ποτέ μέσα από την ανθρωπότητα. Το έντονο συναίσθημα το οποίο μοιράζονται όσοι διάβασαν τελικά το βιβλίο, είναι οτι ο θάνατος, ίσως να μην είναι το χειρότερο κακό που μπορεί να συναντήσει ο άνθρωπος.
